desinhibir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| desinhibeixo (cent.), desinhibesc (val., bal.), desinhibisc (val.) |
| desinhibeixes, desinhibixes (val.) |
| desinhibeix, desinhibix (val.) |
| desinhibim |
| desinhibiu |
| desinhibeixen, desinhibixen (val.) |
Perfet
| he desinhibit |
| has desinhibit |
| ha desinhibit |
| hem desinhibit |
| heu desinhibit |
| han desinhibit |
Imperfet
| desinhibia |
| desinhibies |
| desinhibia |
| desinhibíem |
| desinhibíeu |
| desinhibien |
Plusquamperfet
| havia desinhibit |
| havies desinhibit |
| havia desinhibit |
| havíem desinhibit |
| havíeu desinhibit |
| havien desinhibit |
Passat simple
| desinhibí |
| desinhibires |
| desinhibí |
| desinhibírem |
| desinhibíreu |
| desinhibiren |
Passat perifràstic
| vaig desinhibir |
| vas (vares) desinhibir |
| va desinhibir |
| vam (vàrem) desinhibir |
| vau (vàreu) desinhibir |
| van (varen) desinhibir |
Passat anterior
| haguí desinhibit |
| hagueres desinhibit |
| hagué desinhibit |
| haguérem desinhibit |
| haguéreu desinhibit |
| hagueren desinhibit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desinhibit |
| vas haver desinhibit |
| va haver desinhibit |
| vam haver desinhibit |
| vau haver desinhibit |
| van haver desinhibit |
Futur
| desinhibiré |
| desinhibiràs |
| desinhibirà |
| desinhibirem |
| desinhibireu |
| desinhibiran |
Futur perfet
| hauré desinhibit |
| hauràs desinhibit |
| haurà desinhibit |
| haurem desinhibit |
| haureu desinhibit |
| hauran desinhibit |
Condicional
| desinhibiria |
| desinhibiries |
| desinhibiria |
| desinhibiríem |
| desinhibiríeu |
| desinhibirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desinhibit |
| hauries (hagueres) desinhibit |
| hauria (haguera) desinhibit |
| hauríem (haguérem) desinhibit |
| hauríeu (haguéreu) desinhibit |
| haurien (hagueren) desinhibit |
Mode subjuntiu
Present
| desinhibeixi, desinhibesca / desinhibisca (val.), desinhibesqui (bal.) |
| desinhibeixis, desinhibesques / desinhibisques (val.), desinhibesquis (bal.) |
| desinhibeixi, desinhibesca / desinhibisca (val.), desinhibesqui (bal.) |
| desinhibim, desinhibiguem (bal.) |
| desinhibiu, desinhibigueu (bal.) |
| desinhibeixin, desinhibesquen / desinhibisquen (val.), desinhibesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) desinhibit |
| hagis (hages) desinhibit |
| hagi (haja) desinhibit |
| hàgim (hàgem) desinhibit |
| hàgiu (hàgeu) desinhibit |
| hagin (hagen) desinhibit |
Imperfet
| desinhibís, desinhibira (val.) |
| desinhibissis, desinhibires (val.), desinhibisses |
| desinhibís, desinhibira (val.) |
| desinhibíssim, desinhibírem (val.), desinhibíssem |
| desinhibíssiu, desinhibíreu (val.), desinhibísseu |
| desinhibissin, desinhibiren (val.), desinhibissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desinhibit |
| haguessis (hagueres) desinhibit |
| hagués (haguera) desinhibit |
| haguéssim (haguérem) desinhibit |
| haguéssiu (haguéreu) desinhibit |
| haguessin (hagueren) desinhibit |
Mode imperatiu
Present
| desinhibeix, desinhibix (val.) |
| desinhibeixi, desinhibesca / desinhibisca (val.), desinhibesqui (bal.) |
| desinhibim, desinhibiguem (bal.) |
| desinhibiu |
| desinhibeixin, desinhibesquen / desinhibisquen (val.), desinhibesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desinhibir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desinhibit |
| Gerundi | desinhibint |
| Gerundi compost | havent desinhibit |
| Participi | desinhibit , desinhibida , desinhibits , desinhibides |
Definició
- Fer que algú perdi la inhibició, que es comporti amb espontaneïtat.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017