desensopir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| desensopeixo (cent.), desensopesc (val., bal.), desensopisc (val.) |
| desensopeixes, desensopixes (val.) |
| desensopeix, desensopix (val.) |
| desensopim |
| desensopiu |
| desensopeixen, desensopixen (val.) |
Perfet
| he desensopit |
| has desensopit |
| ha desensopit |
| hem desensopit |
| heu desensopit |
| han desensopit |
Imperfet
| desensopia |
| desensopies |
| desensopia |
| desensopíem |
| desensopíeu |
| desensopien |
Plusquamperfet
| havia desensopit |
| havies desensopit |
| havia desensopit |
| havíem desensopit |
| havíeu desensopit |
| havien desensopit |
Passat simple
| desensopí |
| desensopires |
| desensopí |
| desensopírem |
| desensopíreu |
| desensopiren |
Passat perifràstic
| vaig desensopir |
| vas (vares) desensopir |
| va desensopir |
| vam (vàrem) desensopir |
| vau (vàreu) desensopir |
| van (varen) desensopir |
Passat anterior
| haguí desensopit |
| hagueres desensopit |
| hagué desensopit |
| haguérem desensopit |
| haguéreu desensopit |
| hagueren desensopit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desensopit |
| vas haver desensopit |
| va haver desensopit |
| vam haver desensopit |
| vau haver desensopit |
| van haver desensopit |
Futur
| desensopiré |
| desensopiràs |
| desensopirà |
| desensopirem |
| desensopireu |
| desensopiran |
Futur perfet
| hauré desensopit |
| hauràs desensopit |
| haurà desensopit |
| haurem desensopit |
| haureu desensopit |
| hauran desensopit |
Condicional
| desensopiria |
| desensopiries |
| desensopiria |
| desensopiríem |
| desensopiríeu |
| desensopirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desensopit |
| hauries (hagueres) desensopit |
| hauria (haguera) desensopit |
| hauríem (haguérem) desensopit |
| hauríeu (haguéreu) desensopit |
| haurien (hagueren) desensopit |
Mode subjuntiu
Present
| desensopeixi, desensopesca / desensopisca (val.), desensopesqui (bal.) |
| desensopeixis, desensopesques / desensopisques (val.), desensopesquis (bal.) |
| desensopeixi, desensopesca / desensopisca (val.), desensopesqui (bal.) |
| desensopim, desensopiguem (bal.) |
| desensopiu, desensopigueu (bal.) |
| desensopeixin, desensopesquen / desensopisquen (val.), desensopesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) desensopit |
| hagis (hages) desensopit |
| hagi (haja) desensopit |
| hàgim (hàgem) desensopit |
| hàgiu (hàgeu) desensopit |
| hagin (hagen) desensopit |
Imperfet
| desensopís, desensopira (val.) |
| desensopissis, desensopires (val.), desensopisses |
| desensopís, desensopira (val.) |
| desensopíssim, desensopírem (val.), desensopíssem |
| desensopíssiu, desensopíreu (val.), desensopísseu |
| desensopissin, desensopiren (val.), desensopissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desensopit |
| haguessis (hagueres) desensopit |
| hagués (haguera) desensopit |
| haguéssim (haguérem) desensopit |
| haguéssiu (haguéreu) desensopit |
| haguessin (hagueren) desensopit |
Mode imperatiu
Present
| desensopeix, desensopix (val.) |
| desensopeixi, desensopesca / desensopisca (val.), desensopesqui (bal.) |
| desensopim, desensopiguem (bal.) |
| desensopiu |
| desensopeixin, desensopesquen / desensopisquen (val.), desensopesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desensopir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desensopit |
| Gerundi | desensopint |
| Gerundi compost | havent desensopit |
| Participi | desensopit , desensopida , desensopits , desensopides |
Definició
- Sortir d'un estat d'ensopiment.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017