desenfuriar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| desenfurio (cent.), desenfurie (val.), desenfurii (bal.) |
| desenfuries |
| desenfuria |
| desenfuriem, desenfuriam (bal.) |
| desenfurieu, desenfuriau (bal.) |
| desenfurien |
Perfet
| he desenfuriat |
| has desenfuriat |
| ha desenfuriat |
| hem desenfuriat |
| heu desenfuriat |
| han desenfuriat |
Imperfet
| desenfuriava |
| desenfuriaves |
| desenfuriava |
| desenfuriàvem |
| desenfuriàveu |
| desenfuriaven |
Plusquamperfet
| havia desenfuriat |
| havies desenfuriat |
| havia desenfuriat |
| havíem desenfuriat |
| havíeu desenfuriat |
| havien desenfuriat |
Passat simple
| desenfurií |
| desenfuriares |
| desenfurià |
| desenfuriàrem |
| desenfuriàreu |
| desenfuriaren |
Passat perifràstic
| vaig desenfuriar |
| vas (vares) desenfuriar |
| va desenfuriar |
| vam (vàrem) desenfuriar |
| vau (vàreu) desenfuriar |
| van (varen) desenfuriar |
Passat anterior
| haguí desenfuriat |
| hagueres desenfuriat |
| hagué desenfuriat |
| haguérem desenfuriat |
| haguéreu desenfuriat |
| hagueren desenfuriat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desenfuriat |
| vas haver desenfuriat |
| va haver desenfuriat |
| vam haver desenfuriat |
| vau haver desenfuriat |
| van haver desenfuriat |
Futur
| desenfuriaré |
| desenfuriaràs |
| desenfuriarà |
| desenfuriarem |
| desenfuriareu |
| desenfuriaran |
Futur perfet
| hauré desenfuriat |
| hauràs desenfuriat |
| haurà desenfuriat |
| haurem desenfuriat |
| haureu desenfuriat |
| hauran desenfuriat |
Condicional
| desenfuriaria |
| desenfuriaries |
| desenfuriaria |
| desenfuriaríem |
| desenfuriaríeu |
| desenfuriarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desenfuriat |
| hauries (hagueres) desenfuriat |
| hauria (haguera) desenfuriat |
| hauríem (haguérem) desenfuriat |
| hauríeu (haguéreu) desenfuriat |
| haurien (hagueren) desenfuriat |
Mode subjuntiu
Present
| desenfuriï, desenfurie (val.) |
| desenfuriïs, desenfuries (val.) |
| desenfuriï, desenfurie (val.) |
| desenfuriem |
| desenfurieu |
| desenfuriïn, desenfurien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) desenfuriat |
| hagis (hages) desenfuriat |
| hagi (haja) desenfuriat |
| hàgim (hàgem) desenfuriat |
| hàgiu (hàgeu) desenfuriat |
| hagin (hagen) desenfuriat |
Imperfet
| desenfuriés, desenfuriara (val.), desenfuriàs (val., bal.) |
| desenfuriessis, desenfuriares (val.), desenfuriassis (bal.), desenfuriesses, desenfuriasses (val., bal.) |
| desenfuriés, desenfuriara (val.), desenfuriàs (val., bal.) |
| desenfuriéssim, desenfuriàrem (val.), desenfuriàssim (bal.), desenfuriéssem, desenfuriàssem (val., bal.) |
| desenfuriéssiu, desenfuriàreu (val.), desenfuriàssiu (bal.), desenfuriésseu, desenfuriàsseu (val., bal.) |
| desenfuriessin, desenfuriaren (val.), desenfuriassin (bal.), desenfuriessen, desenfuriassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desenfuriat |
| haguessis (hagueres) desenfuriat |
| hagués (haguera) desenfuriat |
| haguéssim (haguérem) desenfuriat |
| haguéssiu (haguéreu) desenfuriat |
| haguessin (hagueren) desenfuriat |
Mode imperatiu
Present
| desenfuria |
| desenfuriï, desenfurie (val.) |
| desenfuriem |
| desenfurieu, desenfuriau (bal.) |
| desenfuriïn, desenfurien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desenfuriar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desenfuriat |
| Gerundi | desenfuriant |
| Gerundi compost | havent desenfuriat |
| Participi | desenfuriat , desenfuriada , desenfuriats , desenfuriades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017