desenfetgegar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| desenfetgego (cent.), desenfetgegue (val.), desenfetgeg (bal.) |
| desenfetgegues |
| desenfetgega |
| desenfetgeguem, desenfetgegam (bal.) |
| desenfetgegueu, desenfetgegau (bal.) |
| desenfetgeguen |
Perfet
| he desenfetgegat |
| has desenfetgegat |
| ha desenfetgegat |
| hem desenfetgegat |
| heu desenfetgegat |
| han desenfetgegat |
Imperfet
| desenfetgegava |
| desenfetgegaves |
| desenfetgegava |
| desenfetgegàvem |
| desenfetgegàveu |
| desenfetgegaven |
Plusquamperfet
| havia desenfetgegat |
| havies desenfetgegat |
| havia desenfetgegat |
| havíem desenfetgegat |
| havíeu desenfetgegat |
| havien desenfetgegat |
Passat simple
| desenfetgeguí |
| desenfetgegares |
| desenfetgegà |
| desenfetgegàrem |
| desenfetgegàreu |
| desenfetgegaren |
Passat perifràstic
| vaig desenfetgegar |
| vas (vares) desenfetgegar |
| va desenfetgegar |
| vam (vàrem) desenfetgegar |
| vau (vàreu) desenfetgegar |
| van (varen) desenfetgegar |
Passat anterior
| haguí desenfetgegat |
| hagueres desenfetgegat |
| hagué desenfetgegat |
| haguérem desenfetgegat |
| haguéreu desenfetgegat |
| hagueren desenfetgegat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desenfetgegat |
| vas haver desenfetgegat |
| va haver desenfetgegat |
| vam haver desenfetgegat |
| vau haver desenfetgegat |
| van haver desenfetgegat |
Futur
| desenfetgegaré |
| desenfetgegaràs |
| desenfetgegarà |
| desenfetgegarem |
| desenfetgegareu |
| desenfetgegaran |
Futur perfet
| hauré desenfetgegat |
| hauràs desenfetgegat |
| haurà desenfetgegat |
| haurem desenfetgegat |
| haureu desenfetgegat |
| hauran desenfetgegat |
Condicional
| desenfetgegaria |
| desenfetgegaries |
| desenfetgegaria |
| desenfetgegaríem |
| desenfetgegaríeu |
| desenfetgegarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desenfetgegat |
| hauries (hagueres) desenfetgegat |
| hauria (haguera) desenfetgegat |
| hauríem (haguérem) desenfetgegat |
| hauríeu (haguéreu) desenfetgegat |
| haurien (hagueren) desenfetgegat |
Mode subjuntiu
Present
| desenfetgegui, desenfetgegue (val.) |
| desenfetgeguis, desenfetgegues (val.) |
| desenfetgegui, desenfetgegue (val.) |
| desenfetgeguem |
| desenfetgegueu |
| desenfetgeguin, desenfetgeguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) desenfetgegat |
| hagis (hages) desenfetgegat |
| hagi (haja) desenfetgegat |
| hàgim (hàgem) desenfetgegat |
| hàgiu (hàgeu) desenfetgegat |
| hagin (hagen) desenfetgegat |
Imperfet
| desenfetgegués, desenfetgegara (val.), desenfetgegàs (val., bal.) |
| desenfetgeguessis, desenfetgegares (val.), desenfetgegassis (bal.), desenfetgeguesses, desenfetgegasses (val., bal.) |
| desenfetgegués, desenfetgegara (val.), desenfetgegàs (val., bal.) |
| desenfetgeguéssim, desenfetgegàrem (val.), desenfetgegàssim (bal.), desenfetgeguéssem, desenfetgegàssem (val., bal.) |
| desenfetgeguéssiu, desenfetgegàreu (val.), desenfetgegàssiu (bal.), desenfetgeguésseu, desenfetgegàsseu (val., bal.) |
| desenfetgeguessin, desenfetgegaren (val.), desenfetgegassin (bal.), desenfetgeguessen, desenfetgegassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desenfetgegat |
| haguessis (hagueres) desenfetgegat |
| hagués (haguera) desenfetgegat |
| haguéssim (haguérem) desenfetgegat |
| haguéssiu (haguéreu) desenfetgegat |
| haguessin (hagueren) desenfetgegat |
Mode imperatiu
Present
| desenfetgega |
| desenfetgegui, desenfetgegue (val.) |
| desenfetgeguem |
| desenfetgegueu, desenfetgegau (bal.) |
| desenfetgeguin, desenfetgeguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desenfetgegar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desenfetgegat |
| Gerundi | desenfetgegant |
| Gerundi compost | havent desenfetgegat |
| Participi | desenfetgegat , desenfetgegada , desenfetgegats , desenfetgegades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017