desenfadeir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| desenfadeeixo (cent.), desenfadeesc (val., bal.), desenfadeïsc (val.) |
| desenfadeeixes, desenfadeïxes (val.) |
| desenfadeeix, desenfadeïx (val.) |
| desenfadeïm |
| desenfadeïu |
| desenfadeeixen, desenfadeïxen (val.) |
Perfet
| he desenfadeït |
| has desenfadeït |
| ha desenfadeït |
| hem desenfadeït |
| heu desenfadeït |
| han desenfadeït |
Imperfet
| desenfadeïa |
| desenfadeïes |
| desenfadeïa |
| desenfadeíem |
| desenfadeíeu |
| desenfadeïen |
Plusquamperfet
| havia desenfadeït |
| havies desenfadeït |
| havia desenfadeït |
| havíem desenfadeït |
| havíeu desenfadeït |
| havien desenfadeït |
Passat simple
| desenfadeí |
| desenfadeïres |
| desenfadeí |
| desenfadeírem |
| desenfadeíreu |
| desenfadeïren |
Passat perifràstic
| vaig desenfadeir |
| vas (vares) desenfadeir |
| va desenfadeir |
| vam (vàrem) desenfadeir |
| vau (vàreu) desenfadeir |
| van (varen) desenfadeir |
Passat anterior
| haguí desenfadeït |
| hagueres desenfadeït |
| hagué desenfadeït |
| haguérem desenfadeït |
| haguéreu desenfadeït |
| hagueren desenfadeït |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desenfadeït |
| vas haver desenfadeït |
| va haver desenfadeït |
| vam haver desenfadeït |
| vau haver desenfadeït |
| van haver desenfadeït |
Futur
| desenfadeiré |
| desenfadeiràs |
| desenfadeirà |
| desenfadeirem |
| desenfadeireu |
| desenfadeiran |
Futur perfet
| hauré desenfadeït |
| hauràs desenfadeït |
| haurà desenfadeït |
| haurem desenfadeït |
| haureu desenfadeït |
| hauran desenfadeït |
Condicional
| desenfadeiria |
| desenfadeiries |
| desenfadeiria |
| desenfadeiríem |
| desenfadeiríeu |
| desenfadeirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desenfadeït |
| hauries (hagueres) desenfadeït |
| hauria (haguera) desenfadeït |
| hauríem (haguérem) desenfadeït |
| hauríeu (haguéreu) desenfadeït |
| haurien (hagueren) desenfadeït |
Mode subjuntiu
Present
| desenfadeeixi, desenfadeesca / desenfadeïsca (val.), desenfadeesqui (bal.) |
| desenfadeeixis, desenfadeesques / desenfadeïsques (val.), desenfadeesquis (bal.) |
| desenfadeeixi, desenfadeesca / desenfadeïsca (val.), desenfadeesqui (bal.) |
| desenfadeïm, desenfadeïguem (bal.) |
| desenfadeïu, desenfadeïgueu (bal.) |
| desenfadeeixin, desenfadeesquen / desenfadeïsquen (val.), desenfadeesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) desenfadeït |
| hagis (hages) desenfadeït |
| hagi (haja) desenfadeït |
| hàgim (hàgem) desenfadeït |
| hàgiu (hàgeu) desenfadeït |
| hagin (hagen) desenfadeït |
Imperfet
| desenfadeís, desenfadeïra (val.) |
| desenfadeïssis, desenfadeïres (val.), desenfadeïsses |
| desenfadeís, desenfadeïra (val.) |
| desenfadeíssim, desenfadeírem (val.), desenfadeíssem |
| desenfadeíssiu, desenfadeíreu (val.), desenfadeísseu |
| desenfadeïssin, desenfadeïren (val.), desenfadeïssen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desenfadeït |
| haguessis (hagueres) desenfadeït |
| hagués (haguera) desenfadeït |
| haguéssim (haguérem) desenfadeït |
| haguéssiu (haguéreu) desenfadeït |
| haguessin (hagueren) desenfadeït |
Mode imperatiu
Present
| desenfadeeix, desenfadeïx (val.) |
| desenfadeeixi, desenfadeesca / desenfadeïsca (val.), desenfadeesqui (bal.) |
| desenfadeïm, desenfadeïguem (bal.) |
| desenfadeïu |
| desenfadeeixin, desenfadeesquen / desenfadeïsquen (val.), desenfadeesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desenfadeir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desenfadeït |
| Gerundi | desenfadeint |
| Gerundi compost | havent desenfadeït |
| Participi | desenfadeït , desenfadeïda , desenfadeïts , desenfadeïdes |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017