desavenir-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| desavinc, desavenc (bal.) |
| desavens |
| desavé |
| desavenim |
| desaveniu |
| desavenen |
Perfet
| he desavingut, he desavengut (bal.) |
| has desavingut, has desavengut (bal.) |
| ha desavingut, ha desavengut (bal.) |
| hem desavingut, hem desavengut (bal.) |
| heu desavingut, heu desavengut (bal.) |
| han desavingut, han desavengut (bal.) |
Imperfet
| desavenia |
| desavenies |
| desavenia |
| desaveníem |
| desaveníeu |
| desavenien |
Plusquamperfet
| havia desavingut, havia desavengut (bal.) |
| havies desavingut, havies desavengut (bal.) |
| havia desavingut, havia desavengut (bal.) |
| havíem desavingut, havíem desavengut (bal.) |
| havíeu desavingut, havíeu desavengut (bal.) |
| havien desavingut, havien desavengut (bal.) |
Passat simple
| desavinguí, desavenguí (bal.) |
| desavingueres, desavengueres (bal.) |
| desavingué, desavengué (bal.) |
| desavinguérem, desavenguérem (bal.) |
| desavinguéreu, desavenguéreu (bal.) |
| desavingueren, desavengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig desavenir / desavindre |
| vas (vares) desavenir / desavindre |
| va desavenir / desavindre |
| vam (vàrem) desavenir / desavindre |
| vau (vàreu) desavenir / desavindre |
| van (varen) desavenir / desavindre |
Passat anterior
| haguí desavingut, haguí desavengut (bal.) |
| hagueres desavingut, hagueres desavengut (bal.) |
| hagué desavingut, hagué desavengut (bal.) |
| haguérem desavingut, haguérem desavengut (bal.) |
| haguéreu desavingut, haguéreu desavengut (bal.) |
| hagueren desavingut, hagueren desavengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desavingut, vaig haver desavengut (bal.) |
| vas haver desavingut, vas haver desavengut (bal.) |
| va haver desavingut, va haver desavengut (bal.) |
| vam haver desavingut, vam haver desavengut (bal.) |
| vau haver desavingut, vau haver desavengut (bal.) |
| van haver desavingut, van haver desavengut (bal.) |
Futur
| desavindré, desavendré (bal.) |
| desavindràs, desavendràs (bal.) |
| desavindrà, desavendrà (bal.) |
| desavindrem, desavendrem (bal.) |
| desavindreu, desavendreu (bal.) |
| desavindran, desavendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré desavingut, hauré desavengut (bal.) |
| hauràs desavingut, hauràs desavengut (bal.) |
| haurà desavingut, haurà desavengut (bal.) |
| haurem desavingut, haurem desavengut (bal.) |
| haureu desavingut, haureu desavengut (bal.) |
| hauran desavingut, hauran desavengut (bal.) |
Condicional
| desavindria, desavendria (bal.) |
| desavindries, desavendries (bal.) |
| desavindria, desavendria (bal.) |
| desavindríem, desavendríem (bal.) |
| desavindríeu, desavendríeu (bal.) |
| desavindrien, desavendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desavingut, hauria (haguera) desavengut (bal.) |
| hauries (hagueres) desavingut, hauries (hagueres) desavengut (bal.) |
| hauria (haguera) desavingut, hauria (haguera) desavengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) desavingut, hauríem (haguérem) desavengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) desavingut, hauríeu (haguéreu) desavengut (bal.) |
| haurien (hagueren) desavingut, haurien (hagueren) desavengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| desavingui, desavinga (val.), desavengui (bal.) |
| desavinguis, desavingues (val.), desavenguis (bal.) |
| desavingui, desavinga (val.), desavengui (bal.) |
| desavinguem, desavenguem (bal.) |
| desavingueu, desavengueu (bal.) |
| desavinguin, desavinguen (val.), desavenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) desavingut, hagi (haja) desavengut (bal.) |
| hagis (hages) desavingut, hagis (hages) desavengut (bal.) |
| hagi (haja) desavingut, hagi (haja) desavengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) desavingut, hàgim (hàgem) desavengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) desavingut, hàgiu (hàgeu) desavengut (bal.) |
| hagin (hagen) desavingut, hagin (hagen) desavengut (bal.) |
Imperfet
| desavingués, desavinguera (val.), desavengués (bal.) |
| desavinguessis, desavingueres (val.), desavinguesses, desavenguessis (bal.) |
| desavingués, desavinguera (val.), desavengués (bal.) |
| desavinguéssim, desavinguérem (val.), desavinguéssem, desavenguéssim (bal.) |
| desavinguéssiu, desavinguéreu (val.), desavinguésseu, desavenguéssiu (bal.) |
| desavinguessin, desavingueren (val.), desavinguessen, desavenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desavingut, hagués (haguera) desavengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) desavingut, haguessis (hagueres) desavengut (bal.) |
| hagués (haguera) desavingut, hagués (haguera) desavengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) desavingut, haguéssim (haguérem) desavengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) desavingut, haguéssiu (haguéreu) desavengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) desavingut, haguessin (hagueren) desavengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| desavén, desavín (val.) |
| desavingui, desavinga (val.), desavengui (bal.) |
| desavinguem, desavenguem (bal.) |
| desaveniu |
| desavinguin, desavinguen (val.), desavenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desavenir-se / desavindre's |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desavingut, haver desavengut (bal.) |
| Gerundi | desavenint |
| Gerundi compost | havent desavingut, havent desavengut (bal.) |
| Participi | desavingut, desavengut (bal.) , desavinguda, desavenguda (bal.) , desavinguts, desavenguts (bal.) , desavingudes, desavengudes (bal.) |
Definició
- Perdre la bona entesa, la bona relació.
- Després de la lluita, fossin victoriosos o derrotats, es desavenien sovint. Antoni Rovira i Virgili, Història nacional de Catalunya, 1922
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017