desarrufar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| desarrufo (cent.), desarrufe (val.), desarruf (bal.) |
| desarrufes |
| desarrufa |
| desarrufem, desarrufam (bal.) |
| desarrufeu, desarrufau (bal.) |
| desarrufen |
Perfet
| he desarrufat |
| has desarrufat |
| ha desarrufat |
| hem desarrufat |
| heu desarrufat |
| han desarrufat |
Imperfet
| desarrufava |
| desarrufaves |
| desarrufava |
| desarrufàvem |
| desarrufàveu |
| desarrufaven |
Plusquamperfet
| havia desarrufat |
| havies desarrufat |
| havia desarrufat |
| havíem desarrufat |
| havíeu desarrufat |
| havien desarrufat |
Passat simple
| desarrufí |
| desarrufares |
| desarrufà |
| desarrufàrem |
| desarrufàreu |
| desarrufaren |
Passat perifràstic
| vaig desarrufar |
| vas (vares) desarrufar |
| va desarrufar |
| vam (vàrem) desarrufar |
| vau (vàreu) desarrufar |
| van (varen) desarrufar |
Passat anterior
| haguí desarrufat |
| hagueres desarrufat |
| hagué desarrufat |
| haguérem desarrufat |
| haguéreu desarrufat |
| hagueren desarrufat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desarrufat |
| vas haver desarrufat |
| va haver desarrufat |
| vam haver desarrufat |
| vau haver desarrufat |
| van haver desarrufat |
Futur
| desarrufaré |
| desarrufaràs |
| desarrufarà |
| desarrufarem |
| desarrufareu |
| desarrufaran |
Futur perfet
| hauré desarrufat |
| hauràs desarrufat |
| haurà desarrufat |
| haurem desarrufat |
| haureu desarrufat |
| hauran desarrufat |
Condicional
| desarrufaria |
| desarrufaries |
| desarrufaria |
| desarrufaríem |
| desarrufaríeu |
| desarrufarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desarrufat |
| hauries (hagueres) desarrufat |
| hauria (haguera) desarrufat |
| hauríem (haguérem) desarrufat |
| hauríeu (haguéreu) desarrufat |
| haurien (hagueren) desarrufat |
Mode subjuntiu
Present
| desarrufi, desarrufe (val.) |
| desarrufis, desarrufes (val.) |
| desarrufi, desarrufe (val.) |
| desarrufem |
| desarrufeu |
| desarrufin, desarrufen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) desarrufat |
| hagis (hages) desarrufat |
| hagi (haja) desarrufat |
| hàgim (hàgem) desarrufat |
| hàgiu (hàgeu) desarrufat |
| hagin (hagen) desarrufat |
Imperfet
| desarrufés, desarrufara (val.), desarrufàs (val., bal.) |
| desarrufessis, desarrufares (val.), desarrufassis (bal.), desarrufesses, desarrufasses (val., bal.) |
| desarrufés, desarrufara (val.), desarrufàs (val., bal.) |
| desarruféssim, desarrufàrem (val.), desarrufàssim (bal.), desarruféssem, desarrufàssem (val., bal.) |
| desarruféssiu, desarrufàreu (val.), desarrufàssiu (bal.), desarrufésseu, desarrufàsseu (val., bal.) |
| desarrufessin, desarrufaren (val.), desarrufassin (bal.), desarrufessen, desarrufassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desarrufat |
| haguessis (hagueres) desarrufat |
| hagués (haguera) desarrufat |
| haguéssim (haguérem) desarrufat |
| haguéssiu (haguéreu) desarrufat |
| haguessin (hagueren) desarrufat |
Mode imperatiu
Present
| desarrufa |
| desarrufi, desarrufe (val.) |
| desarrufem |
| desarrufeu, desarrufau (bal.) |
| desarrufin, desarrufen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desarrufar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desarrufat |
| Gerundi | desarrufant |
| Gerundi compost | havent desarrufat |
| Participi | desarrufat , desarrufada , desarrufats , desarrufades |
Definició
- Deixar d'estar arrufat.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017