desarrambar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| desarrambo (cent.), desarrambe (val.), desarramb (bal.) |
| desarrambes |
| desarramba |
| desarrambem, desarrambam (bal.) |
| desarrambeu, desarrambau (bal.) |
| desarramben |
Perfet
| he desarrambat |
| has desarrambat |
| ha desarrambat |
| hem desarrambat |
| heu desarrambat |
| han desarrambat |
Imperfet
| desarrambava |
| desarrambaves |
| desarrambava |
| desarrambàvem |
| desarrambàveu |
| desarrambaven |
Plusquamperfet
| havia desarrambat |
| havies desarrambat |
| havia desarrambat |
| havíem desarrambat |
| havíeu desarrambat |
| havien desarrambat |
Passat simple
| desarrambí |
| desarrambares |
| desarrambà |
| desarrambàrem |
| desarrambàreu |
| desarrambaren |
Passat perifràstic
| vaig desarrambar |
| vas (vares) desarrambar |
| va desarrambar |
| vam (vàrem) desarrambar |
| vau (vàreu) desarrambar |
| van (varen) desarrambar |
Passat anterior
| haguí desarrambat |
| hagueres desarrambat |
| hagué desarrambat |
| haguérem desarrambat |
| haguéreu desarrambat |
| hagueren desarrambat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desarrambat |
| vas haver desarrambat |
| va haver desarrambat |
| vam haver desarrambat |
| vau haver desarrambat |
| van haver desarrambat |
Futur
| desarrambaré |
| desarrambaràs |
| desarrambarà |
| desarrambarem |
| desarrambareu |
| desarrambaran |
Futur perfet
| hauré desarrambat |
| hauràs desarrambat |
| haurà desarrambat |
| haurem desarrambat |
| haureu desarrambat |
| hauran desarrambat |
Condicional
| desarrambaria |
| desarrambaries |
| desarrambaria |
| desarrambaríem |
| desarrambaríeu |
| desarrambarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desarrambat |
| hauries (hagueres) desarrambat |
| hauria (haguera) desarrambat |
| hauríem (haguérem) desarrambat |
| hauríeu (haguéreu) desarrambat |
| haurien (hagueren) desarrambat |
Mode subjuntiu
Present
| desarrambi, desarrambe (val.) |
| desarrambis, desarrambes (val.) |
| desarrambi, desarrambe (val.) |
| desarrambem |
| desarrambeu |
| desarrambin, desarramben (val.) |
Perfet
| hagi (haja) desarrambat |
| hagis (hages) desarrambat |
| hagi (haja) desarrambat |
| hàgim (hàgem) desarrambat |
| hàgiu (hàgeu) desarrambat |
| hagin (hagen) desarrambat |
Imperfet
| desarrambés, desarrambara (val.), desarrambàs (val., bal.) |
| desarrambessis, desarrambares (val.), desarrambassis (bal.), desarrambesses, desarrambasses (val., bal.) |
| desarrambés, desarrambara (val.), desarrambàs (val., bal.) |
| desarrambéssim, desarrambàrem (val.), desarrambàssim (bal.), desarrambéssem, desarrambàssem (val., bal.) |
| desarrambéssiu, desarrambàreu (val.), desarrambàssiu (bal.), desarrambésseu, desarrambàsseu (val., bal.) |
| desarrambessin, desarrambaren (val.), desarrambassin (bal.), desarrambessen, desarrambassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desarrambat |
| haguessis (hagueres) desarrambat |
| hagués (haguera) desarrambat |
| haguéssim (haguérem) desarrambat |
| haguéssiu (haguéreu) desarrambat |
| haguessin (hagueren) desarrambat |
Mode imperatiu
Present
| desarramba |
| desarrambi, desarrambe (val.) |
| desarrambem |
| desarrambeu, desarrambau (bal.) |
| desarrambin, desarramben (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desarrambar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desarrambat |
| Gerundi | desarrambant |
| Gerundi compost | havent desarrambat |
| Participi | desarrambat , desarrambada , desarrambats , desarrambades |
Definició
- Deixar un espai entre dues coses.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017