desacostumar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| desacostumo (cent.), desacostume (val.), desacostum (bal.) |
| desacostumes |
| desacostuma |
| desacostumem, desacostumam (bal.) |
| desacostumeu, desacostumau (bal.) |
| desacostumen |
Perfet
| he desacostumat |
| has desacostumat |
| ha desacostumat |
| hem desacostumat |
| heu desacostumat |
| han desacostumat |
Imperfet
| desacostumava |
| desacostumaves |
| desacostumava |
| desacostumàvem |
| desacostumàveu |
| desacostumaven |
Plusquamperfet
| havia desacostumat |
| havies desacostumat |
| havia desacostumat |
| havíem desacostumat |
| havíeu desacostumat |
| havien desacostumat |
Passat simple
| desacostumí |
| desacostumares |
| desacostumà |
| desacostumàrem |
| desacostumàreu |
| desacostumaren |
Passat perifràstic
| vaig desacostumar |
| vas (vares) desacostumar |
| va desacostumar |
| vam (vàrem) desacostumar |
| vau (vàreu) desacostumar |
| van (varen) desacostumar |
Passat anterior
| haguí desacostumat |
| hagueres desacostumat |
| hagué desacostumat |
| haguérem desacostumat |
| haguéreu desacostumat |
| hagueren desacostumat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver desacostumat |
| vas haver desacostumat |
| va haver desacostumat |
| vam haver desacostumat |
| vau haver desacostumat |
| van haver desacostumat |
Futur
| desacostumaré |
| desacostumaràs |
| desacostumarà |
| desacostumarem |
| desacostumareu |
| desacostumaran |
Futur perfet
| hauré desacostumat |
| hauràs desacostumat |
| haurà desacostumat |
| haurem desacostumat |
| haureu desacostumat |
| hauran desacostumat |
Condicional
| desacostumaria |
| desacostumaries |
| desacostumaria |
| desacostumaríem |
| desacostumaríeu |
| desacostumarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) desacostumat |
| hauries (hagueres) desacostumat |
| hauria (haguera) desacostumat |
| hauríem (haguérem) desacostumat |
| hauríeu (haguéreu) desacostumat |
| haurien (hagueren) desacostumat |
Mode subjuntiu
Present
| desacostumi, desacostume (val.) |
| desacostumis, desacostumes (val.) |
| desacostumi, desacostume (val.) |
| desacostumem |
| desacostumeu |
| desacostumin, desacostumen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) desacostumat |
| hagis (hages) desacostumat |
| hagi (haja) desacostumat |
| hàgim (hàgem) desacostumat |
| hàgiu (hàgeu) desacostumat |
| hagin (hagen) desacostumat |
Imperfet
| desacostumés, desacostumara (val.), desacostumàs (val., bal.) |
| desacostumessis, desacostumares (val.), desacostumassis (bal.), desacostumesses, desacostumasses (val., bal.) |
| desacostumés, desacostumara (val.), desacostumàs (val., bal.) |
| desacostuméssim, desacostumàrem (val.), desacostumàssim (bal.), desacostuméssem, desacostumàssem (val., bal.) |
| desacostuméssiu, desacostumàreu (val.), desacostumàssiu (bal.), desacostumésseu, desacostumàsseu (val., bal.) |
| desacostumessin, desacostumaren (val.), desacostumassin (bal.), desacostumessen, desacostumassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) desacostumat |
| haguessis (hagueres) desacostumat |
| hagués (haguera) desacostumat |
| haguéssim (haguérem) desacostumat |
| haguéssiu (haguéreu) desacostumat |
| haguessin (hagueren) desacostumat |
Mode imperatiu
Present
| desacostuma |
| desacostumi, desacostume (val.) |
| desacostumem |
| desacostumeu, desacostumau (bal.) |
| desacostumin, desacostumen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | desacostumar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver desacostumat |
| Gerundi | desacostumant |
| Gerundi compost | havent desacostumat |
| Participi | desacostumat , desacostumada , desacostumats , desacostumades |
Definició
- Perdre un costum.
- En va de les seves maneres se'l vol desacostumar. Jean de La Fontaine, Faules, 1969
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017