derruir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| derrueixo (cent.), derruesc (val., bal.), derruïsc (val.) |
| derrueixes, derruïxes (val.) |
| derrueix, derruïx (val.) |
| derruïm |
| derruïu |
| derrueixen, derruïxen (val.) |
Perfet
| he derruït |
| has derruït |
| ha derruït |
| hem derruït |
| heu derruït |
| han derruït |
Imperfet
| derruïa |
| derruïes |
| derruïa |
| derruíem |
| derruíeu |
| derruïen |
Plusquamperfet
| havia derruït |
| havies derruït |
| havia derruït |
| havíem derruït |
| havíeu derruït |
| havien derruït |
Passat simple
| derruí |
| derruïres |
| derruí |
| derruírem |
| derruíreu |
| derruïren |
Passat perifràstic
| vaig derruir |
| vas (vares) derruir |
| va derruir |
| vam (vàrem) derruir |
| vau (vàreu) derruir |
| van (varen) derruir |
Passat anterior
| haguí derruït |
| hagueres derruït |
| hagué derruït |
| haguérem derruït |
| haguéreu derruït |
| hagueren derruït |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver derruït |
| vas haver derruït |
| va haver derruït |
| vam haver derruït |
| vau haver derruït |
| van haver derruït |
Futur
| derruiré |
| derruiràs |
| derruirà |
| derruirem |
| derruireu |
| derruiran |
Futur perfet
| hauré derruït |
| hauràs derruït |
| haurà derruït |
| haurem derruït |
| haureu derruït |
| hauran derruït |
Condicional
| derruiria |
| derruiries |
| derruiria |
| derruiríem |
| derruiríeu |
| derruirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) derruït |
| hauries (hagueres) derruït |
| hauria (haguera) derruït |
| hauríem (haguérem) derruït |
| hauríeu (haguéreu) derruït |
| haurien (hagueren) derruït |
Mode subjuntiu
Present
| derrueixi, derruesca / derruïsca (val.), derruesqui (bal.) |
| derrueixis, derruesques / derruïsques (val.), derruesquis (bal.) |
| derrueixi, derruesca / derruïsca (val.), derruesqui (bal.) |
| derruïm, derruïguem (bal.) |
| derruïu, derruïgueu (bal.) |
| derrueixin, derruesquen / derruïsquen (val.), derruesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) derruït |
| hagis (hages) derruït |
| hagi (haja) derruït |
| hàgim (hàgem) derruït |
| hàgiu (hàgeu) derruït |
| hagin (hagen) derruït |
Imperfet
| derruís, derruïra (val.) |
| derruïssis, derruïres (val.), derruïsses |
| derruís, derruïra (val.) |
| derruíssim, derruírem (val.), derruíssem |
| derruíssiu, derruíreu (val.), derruísseu |
| derruïssin, derruïren (val.), derruïssen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) derruït |
| haguessis (hagueres) derruït |
| hagués (haguera) derruït |
| haguéssim (haguérem) derruït |
| haguéssiu (haguéreu) derruït |
| haguessin (hagueren) derruït |
Mode imperatiu
Present
| derrueix, derruïx (val.) |
| derrueixi, derruesca / derruïsca (val.), derruesqui (bal.) |
| derruïm, derruïguem (bal.) |
| derruïu |
| derrueixin, derruesquen / derruïsquen (val.), derruesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | derruir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver derruït |
| Gerundi | derruint |
| Gerundi compost | havent derruït |
| Participi | derruït , derruïda , derruïts , derruïdes |
Definició
- Destruir edificis.
- L'afectació del cinturó de ronda mantenia en precari els establiments afectats d'enderroc i que després s'han derruït. Josep Parcerisa , Barcelona: Urbanisme segle XX, 2014
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017