damnar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| damno (cent.), damne (val.), damn (bal.) |
| damnes |
| damna |
| damnem, damnam (bal.) |
| damneu, damnau (bal.) |
| damnen |
Perfet
| he damnat |
| has damnat |
| ha damnat |
| hem damnat |
| heu damnat |
| han damnat |
Imperfet
| damnava |
| damnaves |
| damnava |
| damnàvem |
| damnàveu |
| damnaven |
Plusquamperfet
| havia damnat |
| havies damnat |
| havia damnat |
| havíem damnat |
| havíeu damnat |
| havien damnat |
Passat simple
| damní |
| damnares |
| damnà |
| damnàrem |
| damnàreu |
| damnaren |
Passat perifràstic
| vaig damnar |
| vas (vares) damnar |
| va damnar |
| vam (vàrem) damnar |
| vau (vàreu) damnar |
| van (varen) damnar |
Passat anterior
| haguí damnat |
| hagueres damnat |
| hagué damnat |
| haguérem damnat |
| haguéreu damnat |
| hagueren damnat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver damnat |
| vas haver damnat |
| va haver damnat |
| vam haver damnat |
| vau haver damnat |
| van haver damnat |
Futur
| damnaré |
| damnaràs |
| damnarà |
| damnarem |
| damnareu |
| damnaran |
Futur perfet
| hauré damnat |
| hauràs damnat |
| haurà damnat |
| haurem damnat |
| haureu damnat |
| hauran damnat |
Condicional
| damnaria |
| damnaries |
| damnaria |
| damnaríem |
| damnaríeu |
| damnarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) damnat |
| hauries (hagueres) damnat |
| hauria (haguera) damnat |
| hauríem (haguérem) damnat |
| hauríeu (haguéreu) damnat |
| haurien (hagueren) damnat |
Mode subjuntiu
Present
| damni, damne (val.) |
| damnis, damnes (val.) |
| damni, damne (val.) |
| damnem |
| damneu |
| damnin, damnen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) damnat |
| hagis (hages) damnat |
| hagi (haja) damnat |
| hàgim (hàgem) damnat |
| hàgiu (hàgeu) damnat |
| hagin (hagen) damnat |
Imperfet
| damnés, damnara (val.), damnàs (val., bal.) |
| damnessis, damnares (val.), damnassis (bal.), damnesses, damnasses (val., bal.) |
| damnés, damnara (val.), damnàs (val., bal.) |
| damnéssim, damnàrem (val.), damnàssim (bal.), damnéssem, damnàssem (val., bal.) |
| damnéssiu, damnàreu (val.), damnàssiu (bal.), damnésseu, damnàsseu (val., bal.) |
| damnessin, damnaren (val.), damnassin (bal.), damnessen, damnassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) damnat |
| haguessis (hagueres) damnat |
| hagués (haguera) damnat |
| haguéssim (haguérem) damnat |
| haguéssiu (haguéreu) damnat |
| haguessin (hagueren) damnat |
Mode imperatiu
Present
| damna |
| damni, damne (val.) |
| damnem |
| damneu, damnau (bal.) |
| damnin, damnen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | damnar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver damnat |
| Gerundi | damnant |
| Gerundi compost | havent damnat |
| Participi | damnat , damnada , damnats , damnades |
Definició
- condemnar
- Anul·lar una sentència.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017