culminar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| culmino (cent.), culmine (val.), culmín (bal.) |
| culmines |
| culmina |
| culminem, culminam (bal.) |
| culmineu, culminau (bal.) |
| culminen |
Perfet
| he culminat |
| has culminat |
| ha culminat |
| hem culminat |
| heu culminat |
| han culminat |
Imperfet
| culminava |
| culminaves |
| culminava |
| culminàvem |
| culminàveu |
| culminaven |
Plusquamperfet
| havia culminat |
| havies culminat |
| havia culminat |
| havíem culminat |
| havíeu culminat |
| havien culminat |
Passat simple
| culminí |
| culminares |
| culminà |
| culminàrem |
| culminàreu |
| culminaren |
Passat perifràstic
| vaig culminar |
| vas (vares) culminar |
| va culminar |
| vam (vàrem) culminar |
| vau (vàreu) culminar |
| van (varen) culminar |
Passat anterior
| haguí culminat |
| hagueres culminat |
| hagué culminat |
| haguérem culminat |
| haguéreu culminat |
| hagueren culminat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver culminat |
| vas haver culminat |
| va haver culminat |
| vam haver culminat |
| vau haver culminat |
| van haver culminat |
Futur
| culminaré |
| culminaràs |
| culminarà |
| culminarem |
| culminareu |
| culminaran |
Futur perfet
| hauré culminat |
| hauràs culminat |
| haurà culminat |
| haurem culminat |
| haureu culminat |
| hauran culminat |
Condicional
| culminaria |
| culminaries |
| culminaria |
| culminaríem |
| culminaríeu |
| culminarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) culminat |
| hauries (hagueres) culminat |
| hauria (haguera) culminat |
| hauríem (haguérem) culminat |
| hauríeu (haguéreu) culminat |
| haurien (hagueren) culminat |
Mode subjuntiu
Present
| culmini, culmine (val.) |
| culminis, culmines (val.) |
| culmini, culmine (val.) |
| culminem |
| culmineu |
| culminin, culminen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) culminat |
| hagis (hages) culminat |
| hagi (haja) culminat |
| hàgim (hàgem) culminat |
| hàgiu (hàgeu) culminat |
| hagin (hagen) culminat |
Imperfet
| culminés, culminara (val.), culminàs (val., bal.) |
| culminessis, culminares (val.), culminassis (bal.), culminesses, culminasses (val., bal.) |
| culminés, culminara (val.), culminàs (val., bal.) |
| culminéssim, culminàrem (val.), culminàssim (bal.), culminéssem, culminàssem (val., bal.) |
| culminéssiu, culminàreu (val.), culminàssiu (bal.), culminésseu, culminàsseu (val., bal.) |
| culminessin, culminaren (val.), culminassin (bal.), culminessen, culminassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) culminat |
| haguessis (hagueres) culminat |
| hagués (haguera) culminat |
| haguéssim (haguérem) culminat |
| haguéssiu (haguéreu) culminat |
| haguessin (hagueren) culminat |
Mode imperatiu
Present
| culmina |
| culmini, culmine (val.) |
| culminem |
| culmineu, culminau (bal.) |
| culminin, culminen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | culminar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver culminat |
| Gerundi | culminant |
| Gerundi compost | havent culminat |
| Participi | culminat , culminada , culminats , culminades |
Definició
- Arribar al punt final.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017