creure
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| crec |
| creus |
| creu |
| creiem, creem (val.), creim (bal.) |
| creieu, creeu (val.), creis (bal.) |
| creuen |
Perfet
| he cregut |
| has cregut |
| ha cregut |
| hem cregut |
| heu cregut |
| han cregut |
Imperfet
| creia |
| creies |
| creia |
| crèiem / créiem |
| crèieu / créieu |
| creien |
Plusquamperfet
| havia cregut |
| havies cregut |
| havia cregut |
| havíem cregut |
| havíeu cregut |
| havien cregut |
Passat simple
| creguí |
| cregueres |
| cregué |
| creguérem |
| creguéreu |
| cregueren |
Passat perifràstic
| vaig creure |
| vas (vares) creure |
| va creure |
| vam (vàrem) creure |
| vau (vàreu) creure |
| van (varen) creure |
Passat anterior
| haguí cregut |
| hagueres cregut |
| hagué cregut |
| haguérem cregut |
| haguéreu cregut |
| hagueren cregut |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver cregut |
| vas haver cregut |
| va haver cregut |
| vam haver cregut |
| vau haver cregut |
| van haver cregut |
Futur
| creuré |
| creuràs |
| creurà |
| creurem |
| creureu |
| creuran |
Futur perfet
| hauré cregut |
| hauràs cregut |
| haurà cregut |
| haurem cregut |
| haureu cregut |
| hauran cregut |
Condicional
| creuria |
| creuries |
| creuria |
| creuríem |
| creuríeu |
| creurien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) cregut |
| hauries (hagueres) cregut |
| hauria (haguera) cregut |
| hauríem (haguérem) cregut |
| hauríeu (haguéreu) cregut |
| haurien (hagueren) cregut |
Mode subjuntiu
Present
| cregui, crega (val.) |
| creguis, cregues (val.) |
| cregui, crega (val.) |
| creguem |
| cregueu |
| creguin, creguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) cregut |
| hagis (hages) cregut |
| hagi (haja) cregut |
| hàgim (hàgem) cregut |
| hàgiu (hàgeu) cregut |
| hagin (hagen) cregut |
Imperfet
| cregués, creguera (val.) |
| creguessis, cregueres (val.), creguesses |
| cregués, creguera (val.) |
| creguéssim, creguérem (val.), creguéssem |
| creguéssiu, creguéreu (val.), creguésseu |
| creguessin, cregueren (val.), creguessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) cregut |
| haguessis (hagueres) cregut |
| hagués (haguera) cregut |
| haguéssim (haguérem) cregut |
| haguéssiu (haguéreu) cregut |
| haguessin (hagueren) cregut |
Mode imperatiu
Present
| creu |
| cregui, crega (val.) |
| creguem |
| creieu, creeu (val.), creis (bal.) |
| creguin, creguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | creure |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver cregut |
| Gerundi | creient, creent (val.) |
| Gerundi compost | havent cregut |
| Participi | cregut , creguda , creguts , cregudes |
Definició
- Tenir confiança.
- Tenir per certa una cosa no demostrada per la ciència, tenir fe.
- Pensar, tenir una opinió.
- Confiar en una persona fins al punt d'obeir les seves propostes.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017