convenir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| convinc, convenc (bal.) |
| convens |
| convé |
| convenim |
| conveniu |
| convenen |
Perfet
| he convingut, he convengut (bal.) |
| has convingut, has convengut (bal.) |
| ha convingut, ha convengut (bal.) |
| hem convingut, hem convengut (bal.) |
| heu convingut, heu convengut (bal.) |
| han convingut, han convengut (bal.) |
Imperfet
| convenia |
| convenies |
| convenia |
| conveníem |
| conveníeu |
| convenien |
Plusquamperfet
| havia convingut, havia convengut (bal.) |
| havies convingut, havies convengut (bal.) |
| havia convingut, havia convengut (bal.) |
| havíem convingut, havíem convengut (bal.) |
| havíeu convingut, havíeu convengut (bal.) |
| havien convingut, havien convengut (bal.) |
Passat simple
| convinguí, convenguí (bal.) |
| convingueres, convengueres (bal.) |
| convingué, convengué (bal.) |
| convinguérem, convenguérem (bal.) |
| convinguéreu, convenguéreu (bal.) |
| convingueren, convengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig convenir / convindre |
| vas (vares) convenir / convindre |
| va convenir / convindre |
| vam (vàrem) convenir / convindre |
| vau (vàreu) convenir / convindre |
| van (varen) convenir / convindre |
Passat anterior
| haguí convingut, haguí convengut (bal.) |
| hagueres convingut, hagueres convengut (bal.) |
| hagué convingut, hagué convengut (bal.) |
| haguérem convingut, haguérem convengut (bal.) |
| haguéreu convingut, haguéreu convengut (bal.) |
| hagueren convingut, hagueren convengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver convingut, vaig haver convengut (bal.) |
| vas haver convingut, vas haver convengut (bal.) |
| va haver convingut, va haver convengut (bal.) |
| vam haver convingut, vam haver convengut (bal.) |
| vau haver convingut, vau haver convengut (bal.) |
| van haver convingut, van haver convengut (bal.) |
Futur
| convindré, convendré (bal.) |
| convindràs, convendràs (bal.) |
| convindrà, convendrà (bal.) |
| convindrem, convendrem (bal.) |
| convindreu, convendreu (bal.) |
| convindran, convendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré convingut, hauré convengut (bal.) |
| hauràs convingut, hauràs convengut (bal.) |
| haurà convingut, haurà convengut (bal.) |
| haurem convingut, haurem convengut (bal.) |
| haureu convingut, haureu convengut (bal.) |
| hauran convingut, hauran convengut (bal.) |
Condicional
| convindria, convendria (bal.) |
| convindries, convendries (bal.) |
| convindria, convendria (bal.) |
| convindríem, convendríem (bal.) |
| convindríeu, convendríeu (bal.) |
| convindrien, convendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) convingut, hauria (haguera) convengut (bal.) |
| hauries (hagueres) convingut, hauries (hagueres) convengut (bal.) |
| hauria (haguera) convingut, hauria (haguera) convengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) convingut, hauríem (haguérem) convengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) convingut, hauríeu (haguéreu) convengut (bal.) |
| haurien (hagueren) convingut, haurien (hagueren) convengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| convingui, convinga (val.), convengui (bal.) |
| convinguis, convingues (val.), convenguis (bal.) |
| convingui, convinga (val.), convengui (bal.) |
| convinguem, convenguem (bal.) |
| convingueu, convengueu (bal.) |
| convinguin, convinguen (val.), convenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) convingut, hagi (haja) convengut (bal.) |
| hagis (hages) convingut, hagis (hages) convengut (bal.) |
| hagi (haja) convingut, hagi (haja) convengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) convingut, hàgim (hàgem) convengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) convingut, hàgiu (hàgeu) convengut (bal.) |
| hagin (hagen) convingut, hagin (hagen) convengut (bal.) |
Imperfet
| convingués, convinguera (val.), convengués (bal.) |
| convinguessis, convingueres (val.), convinguesses, convenguessis (bal.) |
| convingués, convinguera (val.), convengués (bal.) |
| convinguéssim, convinguérem (val.), convinguéssem, convenguéssim (bal.) |
| convinguéssiu, convinguéreu (val.), convinguésseu, convenguéssiu (bal.) |
| convinguessin, convingueren (val.), convinguessen, convenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) convingut, hagués (haguera) convengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) convingut, haguessis (hagueres) convengut (bal.) |
| hagués (haguera) convingut, hagués (haguera) convengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) convingut, haguéssim (haguérem) convengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) convingut, haguéssiu (haguéreu) convengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) convingut, haguessin (hagueren) convengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| convén |
| convingui, convinga (val.), convengui (bal.) |
| convinguem, convenguem (bal.) |
| conveniu |
| convinguin, convinguen (val.), convenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | convenir / convindre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver convingut, haver convengut (bal.) |
| Gerundi | convenint |
| Gerundi compost | havent convingut, havent convengut (bal.) |
| Participi | convingut, convengut (bal.) , convinguda, convenguda (bal.) , convinguts, convenguts (bal.) , convingudes, convengudes (bal.) |
Definició
- Posar-se d'acord amb altres persones en la redacció d'un conveni.
- Ésser adient, oportú, recomanable.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017