constel·lar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| constel·lo (cent.), constel·le (val.), constel (bal.) |
| constel·les |
| constel·la |
| constel·lem, constel·lam (bal.) |
| constel·leu, constel·lau (bal.) |
| constel·len |
Perfet
| he constel·lat |
| has constel·lat |
| ha constel·lat |
| hem constel·lat |
| heu constel·lat |
| han constel·lat |
Imperfet
| constel·lava |
| constel·laves |
| constel·lava |
| constel·làvem |
| constel·làveu |
| constel·laven |
Plusquamperfet
| havia constel·lat |
| havies constel·lat |
| havia constel·lat |
| havíem constel·lat |
| havíeu constel·lat |
| havien constel·lat |
Passat simple
| constel·lí |
| constel·lares |
| constel·là |
| constel·làrem |
| constel·làreu |
| constel·laren |
Passat perifràstic
| vaig constel·lar |
| vas (vares) constel·lar |
| va constel·lar |
| vam (vàrem) constel·lar |
| vau (vàreu) constel·lar |
| van (varen) constel·lar |
Passat anterior
| haguí constel·lat |
| hagueres constel·lat |
| hagué constel·lat |
| haguérem constel·lat |
| haguéreu constel·lat |
| hagueren constel·lat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver constel·lat |
| vas haver constel·lat |
| va haver constel·lat |
| vam haver constel·lat |
| vau haver constel·lat |
| van haver constel·lat |
Futur
| constel·laré |
| constel·laràs |
| constel·larà |
| constel·larem |
| constel·lareu |
| constel·laran |
Futur perfet
| hauré constel·lat |
| hauràs constel·lat |
| haurà constel·lat |
| haurem constel·lat |
| haureu constel·lat |
| hauran constel·lat |
Condicional
| constel·laria |
| constel·laries |
| constel·laria |
| constel·laríem |
| constel·laríeu |
| constel·larien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) constel·lat |
| hauries (hagueres) constel·lat |
| hauria (haguera) constel·lat |
| hauríem (haguérem) constel·lat |
| hauríeu (haguéreu) constel·lat |
| haurien (hagueren) constel·lat |
Mode subjuntiu
Present
| constel·li, constel·le (val.) |
| constel·lis, constel·les (val.) |
| constel·li, constel·le (val.) |
| constel·lem |
| constel·leu |
| constel·lin, constel·len (val.) |
Perfet
| hagi (haja) constel·lat |
| hagis (hages) constel·lat |
| hagi (haja) constel·lat |
| hàgim (hàgem) constel·lat |
| hàgiu (hàgeu) constel·lat |
| hagin (hagen) constel·lat |
Imperfet
| constel·lés, constel·lara (val.), constel·làs (val., bal.) |
| constel·lessis, constel·lares (val.), constel·lassis (bal.), constel·lesses, constel·lasses (val., bal.) |
| constel·lés, constel·lara (val.), constel·làs (val., bal.) |
| constel·léssim, constel·làrem (val.), constel·làssim (bal.), constel·léssem, constel·làssem (val., bal.) |
| constel·léssiu, constel·làreu (val.), constel·làssiu (bal.), constel·lésseu, constel·làsseu (val., bal.) |
| constel·lessin, constel·laren (val.), constel·lassin (bal.), constel·lessen, constel·lassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) constel·lat |
| haguessis (hagueres) constel·lat |
| hagués (haguera) constel·lat |
| haguéssim (haguérem) constel·lat |
| haguéssiu (haguéreu) constel·lat |
| haguessin (hagueren) constel·lat |
Mode imperatiu
Present
| constel·la |
| constel·li, constel·le (val.) |
| constel·lem |
| constel·leu, constel·lau (bal.) |
| constel·lin, constel·len (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | constel·lar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver constel·lat |
| Gerundi | constel·lant |
| Gerundi compost | havent constel·lat |
| Participi | constel·lat , constel·lada , constel·lats , constel·lades |
Definició
- Omplir d'estels.
- Participar en una teràpia de constel·lacions familiars.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017