constar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| consto (cent.), conste (val.), const (bal.) |
| constes |
| consta |
| constem, constam (bal.) |
| consteu, constau (bal.) |
| consten |
Perfet
| he constat |
| has constat |
| ha constat |
| hem constat |
| heu constat |
| han constat |
Imperfet
| constava |
| constaves |
| constava |
| constàvem |
| constàveu |
| constaven |
Plusquamperfet
| havia constat |
| havies constat |
| havia constat |
| havíem constat |
| havíeu constat |
| havien constat |
Passat simple
| constí |
| constares |
| constà |
| constàrem |
| constàreu |
| constaren |
Passat perifràstic
| vaig constar |
| vas (vares) constar |
| va constar |
| vam (vàrem) constar |
| vau (vàreu) constar |
| van (varen) constar |
Passat anterior
| haguí constat |
| hagueres constat |
| hagué constat |
| haguérem constat |
| haguéreu constat |
| hagueren constat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver constat |
| vas haver constat |
| va haver constat |
| vam haver constat |
| vau haver constat |
| van haver constat |
Futur
| constaré |
| constaràs |
| constarà |
| constarem |
| constareu |
| constaran |
Futur perfet
| hauré constat |
| hauràs constat |
| haurà constat |
| haurem constat |
| haureu constat |
| hauran constat |
Condicional
| constaria |
| constaries |
| constaria |
| constaríem |
| constaríeu |
| constarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) constat |
| hauries (hagueres) constat |
| hauria (haguera) constat |
| hauríem (haguérem) constat |
| hauríeu (haguéreu) constat |
| haurien (hagueren) constat |
Mode subjuntiu
Present
| consti, conste (val.) |
| constis, constes (val.) |
| consti, conste (val.) |
| constem |
| consteu |
| constin, consten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) constat |
| hagis (hages) constat |
| hagi (haja) constat |
| hàgim (hàgem) constat |
| hàgiu (hàgeu) constat |
| hagin (hagen) constat |
Imperfet
| constés, constara (val.), constàs (val., bal.) |
| constessis, constares (val.), constassis (bal.), constesses, constasses (val., bal.) |
| constés, constara (val.), constàs (val., bal.) |
| constéssim, constàrem (val.), constàssim (bal.), constéssem, constàssem (val., bal.) |
| constéssiu, constàreu (val.), constàssiu (bal.), constésseu, constàsseu (val., bal.) |
| constessin, constaren (val.), constassin (bal.), constessen, constassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) constat |
| haguessis (hagueres) constat |
| hagués (haguera) constat |
| haguéssim (haguérem) constat |
| haguéssiu (haguéreu) constat |
| haguessin (hagueren) constat |
Mode imperatiu
Present
| consta |
| consti, conste (val.) |
| constem |
| consteu, constau (bal.) |
| constin, consten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | constar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver constat |
| Gerundi | constant |
| Gerundi compost | havent constat |
| Participi | constat , constada , constats , constades |
Definició
- Una cosa, estar composta de diverses parts, elements.
- Saber del cert, ésser manifest.
- Figurar en un document.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017