consonar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| consono (cent.), consone (val.), conson (bal.) |
| consones |
| consona |
| consonem, consonam (bal.) |
| consoneu, consonau (bal.) |
| consonen |
Perfet
| he consonat |
| has consonat |
| ha consonat |
| hem consonat |
| heu consonat |
| han consonat |
Imperfet
| consonava |
| consonaves |
| consonava |
| consonàvem |
| consonàveu |
| consonaven |
Plusquamperfet
| havia consonat |
| havies consonat |
| havia consonat |
| havíem consonat |
| havíeu consonat |
| havien consonat |
Passat simple
| consoní |
| consonares |
| consonà |
| consonàrem |
| consonàreu |
| consonaren |
Passat perifràstic
| vaig consonar |
| vas (vares) consonar |
| va consonar |
| vam (vàrem) consonar |
| vau (vàreu) consonar |
| van (varen) consonar |
Passat anterior
| haguí consonat |
| hagueres consonat |
| hagué consonat |
| haguérem consonat |
| haguéreu consonat |
| hagueren consonat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver consonat |
| vas haver consonat |
| va haver consonat |
| vam haver consonat |
| vau haver consonat |
| van haver consonat |
Futur
| consonaré |
| consonaràs |
| consonarà |
| consonarem |
| consonareu |
| consonaran |
Futur perfet
| hauré consonat |
| hauràs consonat |
| haurà consonat |
| haurem consonat |
| haureu consonat |
| hauran consonat |
Condicional
| consonaria |
| consonaries |
| consonaria |
| consonaríem |
| consonaríeu |
| consonarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) consonat |
| hauries (hagueres) consonat |
| hauria (haguera) consonat |
| hauríem (haguérem) consonat |
| hauríeu (haguéreu) consonat |
| haurien (hagueren) consonat |
Mode subjuntiu
Present
| consoni, consone (val.) |
| consonis, consones (val.) |
| consoni, consone (val.) |
| consonem |
| consoneu |
| consonin, consonen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) consonat |
| hagis (hages) consonat |
| hagi (haja) consonat |
| hàgim (hàgem) consonat |
| hàgiu (hàgeu) consonat |
| hagin (hagen) consonat |
Imperfet
| consonés, consonara (val.), consonàs (val., bal.) |
| consonessis, consonares (val.), consonassis (bal.), consonesses, consonasses (val., bal.) |
| consonés, consonara (val.), consonàs (val., bal.) |
| consonéssim, consonàrem (val.), consonàssim (bal.), consonéssem, consonàssem (val., bal.) |
| consonéssiu, consonàreu (val.), consonàssiu (bal.), consonésseu, consonàsseu (val., bal.) |
| consonessin, consonaren (val.), consonassin (bal.), consonessen, consonassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) consonat |
| haguessis (hagueres) consonat |
| hagués (haguera) consonat |
| haguéssim (haguérem) consonat |
| haguéssiu (haguéreu) consonat |
| haguessin (hagueren) consonat |
Mode imperatiu
Present
| consona |
| consoni, consone (val.) |
| consonem |
| consoneu, consonau (bal.) |
| consonin, consonen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | consonar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver consonat |
| Gerundi | consonant |
| Gerundi compost | havent consonat |
| Participi | consonat , consonada , consonats , consonades |
Definició
- Parlar en harmonia, coincidint en una mateixa petició, en un mateix punt de vista.
- Veus de pertot arreu on és parlat el català, és a dir, del Rosselló, del Principat, del Regne de València, de les Illes Balears, d'Andorra, i de l'Alguer, consonaven i confegien l'expressió del més admirat respecte Jaume Vallcorba i Rocosa, Obra gramatical i lingüística completa, 2011
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017