consonantar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| consonanto (cent.), consonante (val.), consonant (bal.) |
| consonantes |
| consonanta |
| consonantem, consonantam (bal.) |
| consonanteu, consonantau (bal.) |
| consonanten |
Perfet
| he consonantat |
| has consonantat |
| ha consonantat |
| hem consonantat |
| heu consonantat |
| han consonantat |
Imperfet
| consonantava |
| consonantaves |
| consonantava |
| consonantàvem |
| consonantàveu |
| consonantaven |
Plusquamperfet
| havia consonantat |
| havies consonantat |
| havia consonantat |
| havíem consonantat |
| havíeu consonantat |
| havien consonantat |
Passat simple
| consonantí |
| consonantares |
| consonantà |
| consonantàrem |
| consonantàreu |
| consonantaren |
Passat perifràstic
| vaig consonantar |
| vas (vares) consonantar |
| va consonantar |
| vam (vàrem) consonantar |
| vau (vàreu) consonantar |
| van (varen) consonantar |
Passat anterior
| haguí consonantat |
| hagueres consonantat |
| hagué consonantat |
| haguérem consonantat |
| haguéreu consonantat |
| hagueren consonantat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver consonantat |
| vas haver consonantat |
| va haver consonantat |
| vam haver consonantat |
| vau haver consonantat |
| van haver consonantat |
Futur
| consonantaré |
| consonantaràs |
| consonantarà |
| consonantarem |
| consonantareu |
| consonantaran |
Futur perfet
| hauré consonantat |
| hauràs consonantat |
| haurà consonantat |
| haurem consonantat |
| haureu consonantat |
| hauran consonantat |
Condicional
| consonantaria |
| consonantaries |
| consonantaria |
| consonantaríem |
| consonantaríeu |
| consonantarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) consonantat |
| hauries (hagueres) consonantat |
| hauria (haguera) consonantat |
| hauríem (haguérem) consonantat |
| hauríeu (haguéreu) consonantat |
| haurien (hagueren) consonantat |
Mode subjuntiu
Present
| consonanti, consonante (val.) |
| consonantis, consonantes (val.) |
| consonanti, consonante (val.) |
| consonantem |
| consonanteu |
| consonantin, consonanten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) consonantat |
| hagis (hages) consonantat |
| hagi (haja) consonantat |
| hàgim (hàgem) consonantat |
| hàgiu (hàgeu) consonantat |
| hagin (hagen) consonantat |
Imperfet
| consonantés, consonantara (val.), consonantàs (val., bal.) |
| consonantessis, consonantares (val.), consonantassis (bal.), consonantesses, consonantasses (val., bal.) |
| consonantés, consonantara (val.), consonantàs (val., bal.) |
| consonantéssim, consonantàrem (val.), consonantàssim (bal.), consonantéssem, consonantàssem (val., bal.) |
| consonantéssiu, consonantàreu (val.), consonantàssiu (bal.), consonantésseu, consonantàsseu (val., bal.) |
| consonantessin, consonantaren (val.), consonantassin (bal.), consonantessen, consonantassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) consonantat |
| haguessis (hagueres) consonantat |
| hagués (haguera) consonantat |
| haguéssim (haguérem) consonantat |
| haguéssiu (haguéreu) consonantat |
| haguessin (hagueren) consonantat |
Mode imperatiu
Present
| consonanta |
| consonanti, consonante (val.) |
| consonantem |
| consonanteu, consonantau (bal.) |
| consonantin, consonanten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | consonantar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver consonantat |
| Gerundi | consonantant |
| Gerundi compost | havent consonantat |
| Participi | consonantat , consonantada , consonantats , consonantades |
Definició
- Rimar els darrers mots d'un vers incloent les consonants.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017