connaturalitzar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| connaturalitzo (cent.), connaturalitze (val.), connaturalitz (bal.) |
| connaturalitzes |
| connaturalitza |
| connaturalitzem, connaturalitzam (bal.) |
| connaturalitzeu, connaturalitzau (bal.) |
| connaturalitzen |
Perfet
| he connaturalitzat |
| has connaturalitzat |
| ha connaturalitzat |
| hem connaturalitzat |
| heu connaturalitzat |
| han connaturalitzat |
Imperfet
| connaturalitzava |
| connaturalitzaves |
| connaturalitzava |
| connaturalitzàvem |
| connaturalitzàveu |
| connaturalitzaven |
Plusquamperfet
| havia connaturalitzat |
| havies connaturalitzat |
| havia connaturalitzat |
| havíem connaturalitzat |
| havíeu connaturalitzat |
| havien connaturalitzat |
Passat simple
| connaturalitzí |
| connaturalitzares |
| connaturalitzà |
| connaturalitzàrem |
| connaturalitzàreu |
| connaturalitzaren |
Passat perifràstic
| vaig connaturalitzar |
| vas (vares) connaturalitzar |
| va connaturalitzar |
| vam (vàrem) connaturalitzar |
| vau (vàreu) connaturalitzar |
| van (varen) connaturalitzar |
Passat anterior
| haguí connaturalitzat |
| hagueres connaturalitzat |
| hagué connaturalitzat |
| haguérem connaturalitzat |
| haguéreu connaturalitzat |
| hagueren connaturalitzat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver connaturalitzat |
| vas haver connaturalitzat |
| va haver connaturalitzat |
| vam haver connaturalitzat |
| vau haver connaturalitzat |
| van haver connaturalitzat |
Futur
| connaturalitzaré |
| connaturalitzaràs |
| connaturalitzarà |
| connaturalitzarem |
| connaturalitzareu |
| connaturalitzaran |
Futur perfet
| hauré connaturalitzat |
| hauràs connaturalitzat |
| haurà connaturalitzat |
| haurem connaturalitzat |
| haureu connaturalitzat |
| hauran connaturalitzat |
Condicional
| connaturalitzaria |
| connaturalitzaries |
| connaturalitzaria |
| connaturalitzaríem |
| connaturalitzaríeu |
| connaturalitzarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) connaturalitzat |
| hauries (hagueres) connaturalitzat |
| hauria (haguera) connaturalitzat |
| hauríem (haguérem) connaturalitzat |
| hauríeu (haguéreu) connaturalitzat |
| haurien (hagueren) connaturalitzat |
Mode subjuntiu
Present
| connaturalitzi, connaturalitze (val.) |
| connaturalitzis, connaturalitzes (val.) |
| connaturalitzi, connaturalitze (val.) |
| connaturalitzem |
| connaturalitzeu |
| connaturalitzin, connaturalitzen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) connaturalitzat |
| hagis (hages) connaturalitzat |
| hagi (haja) connaturalitzat |
| hàgim (hàgem) connaturalitzat |
| hàgiu (hàgeu) connaturalitzat |
| hagin (hagen) connaturalitzat |
Imperfet
| connaturalitzés, connaturalitzara (val.), connaturalitzàs (val., bal.) |
| connaturalitzessis, connaturalitzares (val.), connaturalitzassis (bal.), connaturalitzesses, connaturalitzasses (val., bal.) |
| connaturalitzés, connaturalitzara (val.), connaturalitzàs (val., bal.) |
| connaturalitzéssim, connaturalitzàrem (val.), connaturalitzàssim (bal.), connaturalitzéssem, connaturalitzàssem (val., bal.) |
| connaturalitzéssiu, connaturalitzàreu (val.), connaturalitzàssiu (bal.), connaturalitzésseu, connaturalitzàsseu (val., bal.) |
| connaturalitzessin, connaturalitzaren (val.), connaturalitzassin (bal.), connaturalitzessen, connaturalitzassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) connaturalitzat |
| haguessis (hagueres) connaturalitzat |
| hagués (haguera) connaturalitzat |
| haguéssim (haguérem) connaturalitzat |
| haguéssiu (haguéreu) connaturalitzat |
| haguessin (hagueren) connaturalitzat |
Mode imperatiu
Present
| connaturalitza |
| connaturalitzi, connaturalitze (val.) |
| connaturalitzem |
| connaturalitzeu, connaturalitzau (bal.) |
| connaturalitzin, connaturalitzen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | connaturalitzar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver connaturalitzat |
| Gerundi | connaturalitzant |
| Gerundi compost | havent connaturalitzat |
| Participi | connaturalitzat , connaturalitzada , connaturalitzats , connaturalitzades |
Definició
- Fer natural.
- Així es precisa la repetició d'actes perquè la voluntat i el juí pràctic es determinen amb fermesa i es connaturalitzen amb l'objecte operable d'una virtut moral o d'un vici, i s'adquireix l'hàbit. Teresa Gironés, L'hàbit de l'amor ausiasmarquià: de la gènesi a la destrucció, 2004
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017