conjunyir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| conjunyeixo (cent.), conjunyesc (val., bal.), conjunyisc (val.) |
| conjunyeixes, conjunyixes (val.) |
| conjunyeix, conjunyix (val.) |
| conjunyim |
| conjunyiu |
| conjunyeixen, conjunyixen (val.) |
Perfet
| he conjunyit |
| has conjunyit |
| ha conjunyit |
| hem conjunyit |
| heu conjunyit |
| han conjunyit |
Imperfet
| conjunyia |
| conjunyies |
| conjunyia |
| conjunyíem |
| conjunyíeu |
| conjunyien |
Plusquamperfet
| havia conjunyit |
| havies conjunyit |
| havia conjunyit |
| havíem conjunyit |
| havíeu conjunyit |
| havien conjunyit |
Passat simple
| conjunyí |
| conjunyires |
| conjunyí |
| conjunyírem |
| conjunyíreu |
| conjunyiren |
Passat perifràstic
| vaig conjunyir |
| vas (vares) conjunyir |
| va conjunyir |
| vam (vàrem) conjunyir |
| vau (vàreu) conjunyir |
| van (varen) conjunyir |
Passat anterior
| haguí conjunyit |
| hagueres conjunyit |
| hagué conjunyit |
| haguérem conjunyit |
| haguéreu conjunyit |
| hagueren conjunyit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver conjunyit |
| vas haver conjunyit |
| va haver conjunyit |
| vam haver conjunyit |
| vau haver conjunyit |
| van haver conjunyit |
Futur
| conjunyiré |
| conjunyiràs |
| conjunyirà |
| conjunyirem |
| conjunyireu |
| conjunyiran |
Futur perfet
| hauré conjunyit |
| hauràs conjunyit |
| haurà conjunyit |
| haurem conjunyit |
| haureu conjunyit |
| hauran conjunyit |
Condicional
| conjunyiria |
| conjunyiries |
| conjunyiria |
| conjunyiríem |
| conjunyiríeu |
| conjunyirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) conjunyit |
| hauries (hagueres) conjunyit |
| hauria (haguera) conjunyit |
| hauríem (haguérem) conjunyit |
| hauríeu (haguéreu) conjunyit |
| haurien (hagueren) conjunyit |
Mode subjuntiu
Present
| conjunyeixi, conjunyesca / conjunyisca (val.), conjunyesqui (bal.) |
| conjunyeixis, conjunyesques / conjunyisques (val.), conjunyesquis (bal.) |
| conjunyeixi, conjunyesca / conjunyisca (val.), conjunyesqui (bal.) |
| conjunyim, conjunyiguem (bal.) |
| conjunyiu, conjunyigueu (bal.) |
| conjunyeixin, conjunyesquen / conjunyisquen (val.), conjunyesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) conjunyit |
| hagis (hages) conjunyit |
| hagi (haja) conjunyit |
| hàgim (hàgem) conjunyit |
| hàgiu (hàgeu) conjunyit |
| hagin (hagen) conjunyit |
Imperfet
| conjunyís, conjunyira (val.) |
| conjunyissis, conjunyires (val.), conjunyisses |
| conjunyís, conjunyira (val.) |
| conjunyíssim, conjunyírem (val.), conjunyíssem |
| conjunyíssiu, conjunyíreu (val.), conjunyísseu |
| conjunyissin, conjunyiren (val.), conjunyissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) conjunyit |
| haguessis (hagueres) conjunyit |
| hagués (haguera) conjunyit |
| haguéssim (haguérem) conjunyit |
| haguéssiu (haguéreu) conjunyit |
| haguessin (hagueren) conjunyit |
Mode imperatiu
Present
| conjunyeix, conjunyix (val.) |
| conjunyeixi, conjunyesca / conjunyisca (val.), conjunyesqui (bal.) |
| conjunyim, conjunyiguem (bal.) |
| conjunyiu |
| conjunyeixin, conjunyesquen / conjunyisquen (val.), conjunyesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | conjunyir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver conjunyit |
| Gerundi | conjunyint |
| Gerundi compost | havent conjunyit |
| Participi | conjunyit , conjunyida , conjunyits , conjunyides |
Definició
- Deixar de ser diverses entitats per separat per formar-ne una sola.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017