conjuminar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| conjumino (cent.), conjumine (val.), conjumín (bal.) |
| conjumines |
| conjumina |
| conjuminem, conjuminam (bal.) |
| conjumineu, conjuminau (bal.) |
| conjuminen |
Perfet
| he conjuminat |
| has conjuminat |
| ha conjuminat |
| hem conjuminat |
| heu conjuminat |
| han conjuminat |
Imperfet
| conjuminava |
| conjuminaves |
| conjuminava |
| conjuminàvem |
| conjuminàveu |
| conjuminaven |
Plusquamperfet
| havia conjuminat |
| havies conjuminat |
| havia conjuminat |
| havíem conjuminat |
| havíeu conjuminat |
| havien conjuminat |
Passat simple
| conjuminí |
| conjuminares |
| conjuminà |
| conjuminàrem |
| conjuminàreu |
| conjuminaren |
Passat perifràstic
| vaig conjuminar |
| vas (vares) conjuminar |
| va conjuminar |
| vam (vàrem) conjuminar |
| vau (vàreu) conjuminar |
| van (varen) conjuminar |
Passat anterior
| haguí conjuminat |
| hagueres conjuminat |
| hagué conjuminat |
| haguérem conjuminat |
| haguéreu conjuminat |
| hagueren conjuminat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver conjuminat |
| vas haver conjuminat |
| va haver conjuminat |
| vam haver conjuminat |
| vau haver conjuminat |
| van haver conjuminat |
Futur
| conjuminaré |
| conjuminaràs |
| conjuminarà |
| conjuminarem |
| conjuminareu |
| conjuminaran |
Futur perfet
| hauré conjuminat |
| hauràs conjuminat |
| haurà conjuminat |
| haurem conjuminat |
| haureu conjuminat |
| hauran conjuminat |
Condicional
| conjuminaria |
| conjuminaries |
| conjuminaria |
| conjuminaríem |
| conjuminaríeu |
| conjuminarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) conjuminat |
| hauries (hagueres) conjuminat |
| hauria (haguera) conjuminat |
| hauríem (haguérem) conjuminat |
| hauríeu (haguéreu) conjuminat |
| haurien (hagueren) conjuminat |
Mode subjuntiu
Present
| conjumini, conjumine (val.) |
| conjuminis, conjumines (val.) |
| conjumini, conjumine (val.) |
| conjuminem |
| conjumineu |
| conjuminin, conjuminen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) conjuminat |
| hagis (hages) conjuminat |
| hagi (haja) conjuminat |
| hàgim (hàgem) conjuminat |
| hàgiu (hàgeu) conjuminat |
| hagin (hagen) conjuminat |
Imperfet
| conjuminés, conjuminara (val.), conjuminàs (val., bal.) |
| conjuminessis, conjuminares (val.), conjuminassis (bal.), conjuminesses, conjuminasses (val., bal.) |
| conjuminés, conjuminara (val.), conjuminàs (val., bal.) |
| conjuminéssim, conjuminàrem (val.), conjuminàssim (bal.), conjuminéssem, conjuminàssem (val., bal.) |
| conjuminéssiu, conjuminàreu (val.), conjuminàssiu (bal.), conjuminésseu, conjuminàsseu (val., bal.) |
| conjuminessin, conjuminaren (val.), conjuminassin (bal.), conjuminessen, conjuminassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) conjuminat |
| haguessis (hagueres) conjuminat |
| hagués (haguera) conjuminat |
| haguéssim (haguérem) conjuminat |
| haguéssiu (haguéreu) conjuminat |
| haguessin (hagueren) conjuminat |
Mode imperatiu
Present
| conjumina |
| conjumini, conjumine (val.) |
| conjuminem |
| conjumineu, conjuminau (bal.) |
| conjuminin, conjuminen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | conjuminar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver conjuminat |
| Gerundi | conjuminant |
| Gerundi compost | havent conjuminat |
| Participi | conjuminat , conjuminada , conjuminats , conjuminades |
Definició
- Unir coses perquè combinin de la millor manera.
- Posar-se d'acord unes persones per fer quelcom.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017