conjecturar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| conjecturo (cent.), conjecture (val.), conjectur (bal.) |
| conjectures |
| conjectura |
| conjecturem, conjecturam (bal.) |
| conjectureu, conjecturau (bal.) |
| conjecturen |
Perfet
| he conjecturat |
| has conjecturat |
| ha conjecturat |
| hem conjecturat |
| heu conjecturat |
| han conjecturat |
Imperfet
| conjecturava |
| conjecturaves |
| conjecturava |
| conjecturàvem |
| conjecturàveu |
| conjecturaven |
Plusquamperfet
| havia conjecturat |
| havies conjecturat |
| havia conjecturat |
| havíem conjecturat |
| havíeu conjecturat |
| havien conjecturat |
Passat simple
| conjecturí |
| conjecturares |
| conjecturà |
| conjecturàrem |
| conjecturàreu |
| conjecturaren |
Passat perifràstic
| vaig conjecturar |
| vas (vares) conjecturar |
| va conjecturar |
| vam (vàrem) conjecturar |
| vau (vàreu) conjecturar |
| van (varen) conjecturar |
Passat anterior
| haguí conjecturat |
| hagueres conjecturat |
| hagué conjecturat |
| haguérem conjecturat |
| haguéreu conjecturat |
| hagueren conjecturat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver conjecturat |
| vas haver conjecturat |
| va haver conjecturat |
| vam haver conjecturat |
| vau haver conjecturat |
| van haver conjecturat |
Futur
| conjecturaré |
| conjecturaràs |
| conjecturarà |
| conjecturarem |
| conjecturareu |
| conjecturaran |
Futur perfet
| hauré conjecturat |
| hauràs conjecturat |
| haurà conjecturat |
| haurem conjecturat |
| haureu conjecturat |
| hauran conjecturat |
Condicional
| conjecturaria |
| conjecturaries |
| conjecturaria |
| conjecturaríem |
| conjecturaríeu |
| conjecturarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) conjecturat |
| hauries (hagueres) conjecturat |
| hauria (haguera) conjecturat |
| hauríem (haguérem) conjecturat |
| hauríeu (haguéreu) conjecturat |
| haurien (hagueren) conjecturat |
Mode subjuntiu
Present
| conjecturi, conjecture (val.) |
| conjecturis, conjectures (val.) |
| conjecturi, conjecture (val.) |
| conjecturem |
| conjectureu |
| conjecturin, conjecturen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) conjecturat |
| hagis (hages) conjecturat |
| hagi (haja) conjecturat |
| hàgim (hàgem) conjecturat |
| hàgiu (hàgeu) conjecturat |
| hagin (hagen) conjecturat |
Imperfet
| conjecturés, conjecturara (val.), conjecturàs (val., bal.) |
| conjecturessis, conjecturares (val.), conjecturassis (bal.), conjecturesses, conjecturasses (val., bal.) |
| conjecturés, conjecturara (val.), conjecturàs (val., bal.) |
| conjecturéssim, conjecturàrem (val.), conjecturàssim (bal.), conjecturéssem, conjecturàssem (val., bal.) |
| conjecturéssiu, conjecturàreu (val.), conjecturàssiu (bal.), conjecturésseu, conjecturàsseu (val., bal.) |
| conjecturessin, conjecturaren (val.), conjecturassin (bal.), conjecturessen, conjecturassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) conjecturat |
| haguessis (hagueres) conjecturat |
| hagués (haguera) conjecturat |
| haguéssim (haguérem) conjecturat |
| haguéssiu (haguéreu) conjecturat |
| haguessin (hagueren) conjecturat |
Mode imperatiu
Present
| conjectura |
| conjecturi, conjecture (val.) |
| conjecturem |
| conjectureu, conjecturau (bal.) |
| conjecturin, conjecturen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | conjecturar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver conjecturat |
| Gerundi | conjecturant |
| Gerundi compost | havent conjecturat |
| Participi | conjecturat , conjecturada , conjecturats , conjecturades |
Definició
- Fer suposicions.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017