conhortar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| conhorto (cent.), conhorte (val.), conhort (bal.) |
| conhortes |
| conhorta |
| conhortem, conhortam (bal.) |
| conhorteu, conhortau (bal.) |
| conhorten |
Perfet
| he conhortat |
| has conhortat |
| ha conhortat |
| hem conhortat |
| heu conhortat |
| han conhortat |
Imperfet
| conhortava |
| conhortaves |
| conhortava |
| conhortàvem |
| conhortàveu |
| conhortaven |
Plusquamperfet
| havia conhortat |
| havies conhortat |
| havia conhortat |
| havíem conhortat |
| havíeu conhortat |
| havien conhortat |
Passat simple
| conhortí |
| conhortares |
| conhortà |
| conhortàrem |
| conhortàreu |
| conhortaren |
Passat perifràstic
| vaig conhortar |
| vas (vares) conhortar |
| va conhortar |
| vam (vàrem) conhortar |
| vau (vàreu) conhortar |
| van (varen) conhortar |
Passat anterior
| haguí conhortat |
| hagueres conhortat |
| hagué conhortat |
| haguérem conhortat |
| haguéreu conhortat |
| hagueren conhortat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver conhortat |
| vas haver conhortat |
| va haver conhortat |
| vam haver conhortat |
| vau haver conhortat |
| van haver conhortat |
Futur
| conhortaré |
| conhortaràs |
| conhortarà |
| conhortarem |
| conhortareu |
| conhortaran |
Futur perfet
| hauré conhortat |
| hauràs conhortat |
| haurà conhortat |
| haurem conhortat |
| haureu conhortat |
| hauran conhortat |
Condicional
| conhortaria |
| conhortaries |
| conhortaria |
| conhortaríem |
| conhortaríeu |
| conhortarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) conhortat |
| hauries (hagueres) conhortat |
| hauria (haguera) conhortat |
| hauríem (haguérem) conhortat |
| hauríeu (haguéreu) conhortat |
| haurien (hagueren) conhortat |
Mode subjuntiu
Present
| conhorti, conhorte (val.) |
| conhortis, conhortes (val.) |
| conhorti, conhorte (val.) |
| conhortem |
| conhorteu |
| conhortin, conhorten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) conhortat |
| hagis (hages) conhortat |
| hagi (haja) conhortat |
| hàgim (hàgem) conhortat |
| hàgiu (hàgeu) conhortat |
| hagin (hagen) conhortat |
Imperfet
| conhortés, conhortara (val.), conhortàs (val., bal.) |
| conhortessis, conhortares (val.), conhortassis (bal.), conhortesses, conhortasses (val., bal.) |
| conhortés, conhortara (val.), conhortàs (val., bal.) |
| conhortéssim, conhortàrem (val.), conhortàssim (bal.), conhortéssem, conhortàssem (val., bal.) |
| conhortéssiu, conhortàreu (val.), conhortàssiu (bal.), conhortésseu, conhortàsseu (val., bal.) |
| conhortessin, conhortaren (val.), conhortassin (bal.), conhortessen, conhortassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) conhortat |
| haguessis (hagueres) conhortat |
| hagués (haguera) conhortat |
| haguéssim (haguérem) conhortat |
| haguéssiu (haguéreu) conhortat |
| haguessin (hagueren) conhortat |
Mode imperatiu
Present
| conhorta |
| conhorti, conhorte (val.) |
| conhortem |
| conhorteu, conhortau (bal.) |
| conhortin, conhorten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | conhortar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver conhortat |
| Gerundi | conhortant |
| Gerundi compost | havent conhortat |
| Participi | conhortat , conhortada , conhortats , conhortades |
Definició
- Animar o exhortar algú que està abatut.
- Consolar-se o conformar-se.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017