conglutinar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| conglutino (cent.), conglutine (val.), conglutín (bal.) |
| conglutines |
| conglutina |
| conglutinem, conglutinam (bal.) |
| conglutineu, conglutinau (bal.) |
| conglutinen |
Perfet
| he conglutinat |
| has conglutinat |
| ha conglutinat |
| hem conglutinat |
| heu conglutinat |
| han conglutinat |
Imperfet
| conglutinava |
| conglutinaves |
| conglutinava |
| conglutinàvem |
| conglutinàveu |
| conglutinaven |
Plusquamperfet
| havia conglutinat |
| havies conglutinat |
| havia conglutinat |
| havíem conglutinat |
| havíeu conglutinat |
| havien conglutinat |
Passat simple
| conglutiní |
| conglutinares |
| conglutinà |
| conglutinàrem |
| conglutinàreu |
| conglutinaren |
Passat perifràstic
| vaig conglutinar |
| vas (vares) conglutinar |
| va conglutinar |
| vam (vàrem) conglutinar |
| vau (vàreu) conglutinar |
| van (varen) conglutinar |
Passat anterior
| haguí conglutinat |
| hagueres conglutinat |
| hagué conglutinat |
| haguérem conglutinat |
| haguéreu conglutinat |
| hagueren conglutinat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver conglutinat |
| vas haver conglutinat |
| va haver conglutinat |
| vam haver conglutinat |
| vau haver conglutinat |
| van haver conglutinat |
Futur
| conglutinaré |
| conglutinaràs |
| conglutinarà |
| conglutinarem |
| conglutinareu |
| conglutinaran |
Futur perfet
| hauré conglutinat |
| hauràs conglutinat |
| haurà conglutinat |
| haurem conglutinat |
| haureu conglutinat |
| hauran conglutinat |
Condicional
| conglutinaria |
| conglutinaries |
| conglutinaria |
| conglutinaríem |
| conglutinaríeu |
| conglutinarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) conglutinat |
| hauries (hagueres) conglutinat |
| hauria (haguera) conglutinat |
| hauríem (haguérem) conglutinat |
| hauríeu (haguéreu) conglutinat |
| haurien (hagueren) conglutinat |
Mode subjuntiu
Present
| conglutini, conglutine (val.) |
| conglutinis, conglutines (val.) |
| conglutini, conglutine (val.) |
| conglutinem |
| conglutineu |
| conglutinin, conglutinen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) conglutinat |
| hagis (hages) conglutinat |
| hagi (haja) conglutinat |
| hàgim (hàgem) conglutinat |
| hàgiu (hàgeu) conglutinat |
| hagin (hagen) conglutinat |
Imperfet
| conglutinés, conglutinara (val.), conglutinàs (val., bal.) |
| conglutinessis, conglutinares (val.), conglutinassis (bal.), conglutinesses, conglutinasses (val., bal.) |
| conglutinés, conglutinara (val.), conglutinàs (val., bal.) |
| conglutinéssim, conglutinàrem (val.), conglutinàssim (bal.), conglutinéssem, conglutinàssem (val., bal.) |
| conglutinéssiu, conglutinàreu (val.), conglutinàssiu (bal.), conglutinésseu, conglutinàsseu (val., bal.) |
| conglutinessin, conglutinaren (val.), conglutinassin (bal.), conglutinessen, conglutinassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) conglutinat |
| haguessis (hagueres) conglutinat |
| hagués (haguera) conglutinat |
| haguéssim (haguérem) conglutinat |
| haguéssiu (haguéreu) conglutinat |
| haguessin (hagueren) conglutinat |
Mode imperatiu
Present
| conglutina |
| conglutini, conglutine (val.) |
| conglutinem |
| conglutineu, conglutinau (bal.) |
| conglutinin, conglutinen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | conglutinar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver conglutinat |
| Gerundi | conglutinant |
| Gerundi compost | havent conglutinat |
| Participi | conglutinat , conglutinada , conglutinats , conglutinades |
Definició
- Quedar-se enganxat, produir-se una unió perfecta.
- (arcaisme) cicatritzar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017