confutar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| confuto (cent.), confute (val.), confut (bal.) |
| confutes |
| confuta |
| confutem, confutam (bal.) |
| confuteu, confutau (bal.) |
| confuten |
Perfet
| he confutat |
| has confutat |
| ha confutat |
| hem confutat |
| heu confutat |
| han confutat |
Imperfet
| confutava |
| confutaves |
| confutava |
| confutàvem |
| confutàveu |
| confutaven |
Plusquamperfet
| havia confutat |
| havies confutat |
| havia confutat |
| havíem confutat |
| havíeu confutat |
| havien confutat |
Passat simple
| confutí |
| confutares |
| confutà |
| confutàrem |
| confutàreu |
| confutaren |
Passat perifràstic
| vaig confutar |
| vas (vares) confutar |
| va confutar |
| vam (vàrem) confutar |
| vau (vàreu) confutar |
| van (varen) confutar |
Passat anterior
| haguí confutat |
| hagueres confutat |
| hagué confutat |
| haguérem confutat |
| haguéreu confutat |
| hagueren confutat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver confutat |
| vas haver confutat |
| va haver confutat |
| vam haver confutat |
| vau haver confutat |
| van haver confutat |
Futur
| confutaré |
| confutaràs |
| confutarà |
| confutarem |
| confutareu |
| confutaran |
Futur perfet
| hauré confutat |
| hauràs confutat |
| haurà confutat |
| haurem confutat |
| haureu confutat |
| hauran confutat |
Condicional
| confutaria |
| confutaries |
| confutaria |
| confutaríem |
| confutaríeu |
| confutarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) confutat |
| hauries (hagueres) confutat |
| hauria (haguera) confutat |
| hauríem (haguérem) confutat |
| hauríeu (haguéreu) confutat |
| haurien (hagueren) confutat |
Mode subjuntiu
Present
| confuti, confute (val.) |
| confutis, confutes (val.) |
| confuti, confute (val.) |
| confutem |
| confuteu |
| confutin, confuten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) confutat |
| hagis (hages) confutat |
| hagi (haja) confutat |
| hàgim (hàgem) confutat |
| hàgiu (hàgeu) confutat |
| hagin (hagen) confutat |
Imperfet
| confutés, confutara (val.), confutàs (val., bal.) |
| confutessis, confutares (val.), confutassis (bal.), confutesses, confutasses (val., bal.) |
| confutés, confutara (val.), confutàs (val., bal.) |
| confutéssim, confutàrem (val.), confutàssim (bal.), confutéssem, confutàssem (val., bal.) |
| confutéssiu, confutàreu (val.), confutàssiu (bal.), confutésseu, confutàsseu (val., bal.) |
| confutessin, confutaren (val.), confutassin (bal.), confutessen, confutassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) confutat |
| haguessis (hagueres) confutat |
| hagués (haguera) confutat |
| haguéssim (haguérem) confutat |
| haguéssiu (haguéreu) confutat |
| haguessin (hagueren) confutat |
Mode imperatiu
Present
| confuta |
| confuti, confute (val.) |
| confutem |
| confuteu, confutau (bal.) |
| confutin, confuten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | confutar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver confutat |
| Gerundi | confutant |
| Gerundi compost | havent confutat |
| Participi | confutat , confutada , confutats , confutades |
Definició
- Refutar amb arguments que no donen opció a rèplica.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017