confugir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| confujo (cent.), confuig (val., bal.) |
| confuges |
| confuig |
| confugim |
| confugiu |
| confugen |
Perfet
| he confugit, he confuit (bal.) |
| has confugit, has confuit (bal.) |
| ha confugit, ha confuit (bal.) |
| hem confugit, hem confuit (bal.) |
| heu confugit, heu confuit (bal.) |
| han confugit, han confuit (bal.) |
Imperfet
| confugia |
| confugies |
| confugia |
| confugíem |
| confugíeu |
| confugien |
Plusquamperfet
| havia confugit, havia confuit (bal.) |
| havies confugit, havies confuit (bal.) |
| havia confugit, havia confuit (bal.) |
| havíem confugit, havíem confuit (bal.) |
| havíeu confugit, havíeu confuit (bal.) |
| havien confugit, havien confuit (bal.) |
Passat simple
| confugí |
| confugires |
| confugí |
| confugírem |
| confugíreu |
| confugiren |
Passat perifràstic
| vaig confugir |
| vas (vares) confugir |
| va confugir |
| vam (vàrem) confugir |
| vau (vàreu) confugir |
| van (varen) confugir |
Passat anterior
| haguí confugit, haguí confuit (bal.) |
| hagueres confugit, hagueres confuit (bal.) |
| hagué confugit, hagué confuit (bal.) |
| haguérem confugit, haguérem confuit (bal.) |
| haguéreu confugit, haguéreu confuit (bal.) |
| hagueren confugit, hagueren confuit (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver confugit, vaig haver confuit (bal.) |
| vas haver confugit, vas haver confuit (bal.) |
| va haver confugit, va haver confuit (bal.) |
| vam haver confugit, vam haver confuit (bal.) |
| vau haver confugit, vau haver confuit (bal.) |
| van haver confugit, van haver confuit (bal.) |
Futur
| confugiré |
| confugiràs |
| confugirà |
| confugirem |
| confugireu |
| confugiran |
Futur perfet
| hauré confugit, hauré confuit (bal.) |
| hauràs confugit, hauràs confuit (bal.) |
| haurà confugit, haurà confuit (bal.) |
| haurem confugit, haurem confuit (bal.) |
| haureu confugit, haureu confuit (bal.) |
| hauran confugit, hauran confuit (bal.) |
Condicional
| confugiria |
| confugiries |
| confugiria |
| confugiríem |
| confugiríeu |
| confugirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) confugit, hauria (haguera) confuit (bal.) |
| hauries (hagueres) confugit, hauries (hagueres) confuit (bal.) |
| hauria (haguera) confugit, hauria (haguera) confuit (bal.) |
| hauríem (haguérem) confugit, hauríem (haguérem) confuit (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) confugit, hauríeu (haguéreu) confuit (bal.) |
| haurien (hagueren) confugit, haurien (hagueren) confuit (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| confugi, confuja (val.) |
| confugis, confuges (val.) |
| confugi, confuja (val.) |
| confugim, confugiguem (bal.) |
| confugiu, confugigueu (bal.) |
| confugin, confugen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) confugit, hagi (haja) confuit (bal.) |
| hagis (hages) confugit, hagis (hages) confuit (bal.) |
| hagi (haja) confugit, hagi (haja) confuit (bal.) |
| hàgim (hàgem) confugit, hàgim (hàgem) confuit (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) confugit, hàgiu (hàgeu) confuit (bal.) |
| hagin (hagen) confugit, hagin (hagen) confuit (bal.) |
Imperfet
| confugís, confugira (val.) |
| confugissis, confugires (val.), confugisses |
| confugís, confugira (val.) |
| confugíssim, confugírem (val.), confugíssem |
| confugíssiu, confugíreu (val.), confugísseu |
| confugissin, confugiren (val.), confugissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) confugit, hagués (haguera) confuit (bal.) |
| haguessis (hagueres) confugit, haguessis (hagueres) confuit (bal.) |
| hagués (haguera) confugit, hagués (haguera) confuit (bal.) |
| haguéssim (haguérem) confugit, haguéssim (haguérem) confuit (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) confugit, haguéssiu (haguéreu) confuit (bal.) |
| haguessin (hagueren) confugit, haguessin (hagueren) confuit (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| confuig |
| confugi, confuja (val.) |
| confugim, confugiguem (bal.) |
| confugiu |
| confugin, confugen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | confugir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver confugit, haver confuit (bal.) |
| Gerundi | confugint |
| Gerundi compost | havent confugit, havent confuit (bal.) |
| Participi | confugit, confuit (bal.) , confugida, confuita (bal.) , confugits, confuits (bal.) , confugides, confuites (bal.) |
Definició
- Donar acollida a una persona fugitiva.
- [La Mare de Déu...] recorre viudes, està al costat, gira monges, esquiva amb esta prima beguina laica, amb esta feia i beata fuig, ací confuig. Jaume Roig, Libre de consells, 1531
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017