confabular
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| confabulo (cent.), confabule (val.), confabul (bal.) |
| confabules |
| confabula |
| confabulem, confabulam (bal.) |
| confabuleu, confabulau (bal.) |
| confabulen |
Perfet
| he confabulat |
| has confabulat |
| ha confabulat |
| hem confabulat |
| heu confabulat |
| han confabulat |
Imperfet
| confabulava |
| confabulaves |
| confabulava |
| confabulàvem |
| confabulàveu |
| confabulaven |
Plusquamperfet
| havia confabulat |
| havies confabulat |
| havia confabulat |
| havíem confabulat |
| havíeu confabulat |
| havien confabulat |
Passat simple
| confabulí |
| confabulares |
| confabulà |
| confabulàrem |
| confabulàreu |
| confabularen |
Passat perifràstic
| vaig confabular |
| vas (vares) confabular |
| va confabular |
| vam (vàrem) confabular |
| vau (vàreu) confabular |
| van (varen) confabular |
Passat anterior
| haguí confabulat |
| hagueres confabulat |
| hagué confabulat |
| haguérem confabulat |
| haguéreu confabulat |
| hagueren confabulat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver confabulat |
| vas haver confabulat |
| va haver confabulat |
| vam haver confabulat |
| vau haver confabulat |
| van haver confabulat |
Futur
| confabularé |
| confabularàs |
| confabularà |
| confabularem |
| confabulareu |
| confabularan |
Futur perfet
| hauré confabulat |
| hauràs confabulat |
| haurà confabulat |
| haurem confabulat |
| haureu confabulat |
| hauran confabulat |
Condicional
| confabularia |
| confabularies |
| confabularia |
| confabularíem |
| confabularíeu |
| confabularien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) confabulat |
| hauries (hagueres) confabulat |
| hauria (haguera) confabulat |
| hauríem (haguérem) confabulat |
| hauríeu (haguéreu) confabulat |
| haurien (hagueren) confabulat |
Mode subjuntiu
Present
| confabuli, confabule (val.) |
| confabulis, confabules (val.) |
| confabuli, confabule (val.) |
| confabulem |
| confabuleu |
| confabulin, confabulen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) confabulat |
| hagis (hages) confabulat |
| hagi (haja) confabulat |
| hàgim (hàgem) confabulat |
| hàgiu (hàgeu) confabulat |
| hagin (hagen) confabulat |
Imperfet
| confabulés, confabulara (val.), confabulàs (val., bal.) |
| confabulessis, confabulares (val.), confabulassis (bal.), confabulesses, confabulasses (val., bal.) |
| confabulés, confabulara (val.), confabulàs (val., bal.) |
| confabuléssim, confabulàrem (val.), confabulàssim (bal.), confabuléssem, confabulàssem (val., bal.) |
| confabuléssiu, confabulàreu (val.), confabulàssiu (bal.), confabulésseu, confabulàsseu (val., bal.) |
| confabulessin, confabularen (val.), confabulassin (bal.), confabulessen, confabulassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) confabulat |
| haguessis (hagueres) confabulat |
| hagués (haguera) confabulat |
| haguéssim (haguérem) confabulat |
| haguéssiu (haguéreu) confabulat |
| haguessin (hagueren) confabulat |
Mode imperatiu
Present
| confabula |
| confabuli, confabule (val.) |
| confabulem |
| confabuleu, confabulau (bal.) |
| confabulin, confabulen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | confabular |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver confabulat |
| Gerundi | confabulant |
| Gerundi compost | havent confabulat |
| Participi | confabulat , confabulada , confabulats , confabulades |
Definició
- Conversar familiarment.
- Posar-se d'acord diverses persones per fer mal a algú.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017