compungir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| compungeixo (cent.), compungesc (val., bal.), compungisc (val.) |
| compungeixes, compungixes (val.) |
| compungeix, compungix (val.) |
| compungim |
| compungiu |
| compungeixen, compungixen (val.) |
Perfet
| he compungit |
| has compungit |
| ha compungit |
| hem compungit |
| heu compungit |
| han compungit |
Imperfet
| compungia |
| compungies |
| compungia |
| compungíem |
| compungíeu |
| compungien |
Plusquamperfet
| havia compungit |
| havies compungit |
| havia compungit |
| havíem compungit |
| havíeu compungit |
| havien compungit |
Passat simple
| compungí |
| compungires |
| compungí |
| compungírem |
| compungíreu |
| compungiren |
Passat perifràstic
| vaig compungir |
| vas (vares) compungir |
| va compungir |
| vam (vàrem) compungir |
| vau (vàreu) compungir |
| van (varen) compungir |
Passat anterior
| haguí compungit |
| hagueres compungit |
| hagué compungit |
| haguérem compungit |
| haguéreu compungit |
| hagueren compungit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver compungit |
| vas haver compungit |
| va haver compungit |
| vam haver compungit |
| vau haver compungit |
| van haver compungit |
Futur
| compungiré |
| compungiràs |
| compungirà |
| compungirem |
| compungireu |
| compungiran |
Futur perfet
| hauré compungit |
| hauràs compungit |
| haurà compungit |
| haurem compungit |
| haureu compungit |
| hauran compungit |
Condicional
| compungiria |
| compungiries |
| compungiria |
| compungiríem |
| compungiríeu |
| compungirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) compungit |
| hauries (hagueres) compungit |
| hauria (haguera) compungit |
| hauríem (haguérem) compungit |
| hauríeu (haguéreu) compungit |
| haurien (hagueren) compungit |
Mode subjuntiu
Present
| compungeixi, compungesca / compungisca (val.), compungesqui (bal.) |
| compungeixis, compungesques / compungisques (val.), compungesquis (bal.) |
| compungeixi, compungesca / compungisca (val.), compungesqui (bal.) |
| compungim, compungiguem (bal.) |
| compungiu, compungigueu (bal.) |
| compungeixin, compungesquen / compungisquen (val.), compungesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) compungit |
| hagis (hages) compungit |
| hagi (haja) compungit |
| hàgim (hàgem) compungit |
| hàgiu (hàgeu) compungit |
| hagin (hagen) compungit |
Imperfet
| compungís, compungira (val.) |
| compungissis, compungires (val.), compungisses |
| compungís, compungira (val.) |
| compungíssim, compungírem (val.), compungíssem |
| compungíssiu, compungíreu (val.), compungísseu |
| compungissin, compungiren (val.), compungissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) compungit |
| haguessis (hagueres) compungit |
| hagués (haguera) compungit |
| haguéssim (haguérem) compungit |
| haguéssiu (haguéreu) compungit |
| haguessin (hagueren) compungit |
Mode imperatiu
Present
| compungeix, compungix (val.) |
| compungeixi, compungesca / compungisca (val.), compungesqui (bal.) |
| compungim, compungiguem (bal.) |
| compungiu |
| compungeixin, compungesquen / compungisquen (val.), compungesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | compungir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver compungit |
| Gerundi | compungint |
| Gerundi compost | havent compungit |
| Participi | compungit , compungida , compungits , compungides |
Definició
- Sentir-se molt afligit, envaït per una tristor profunda i sense ànims.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017