comanditar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| comandito (cent.), comandite (val.), comandit (bal.) |
| comandites |
| comandita |
| comanditem, comanditam (bal.) |
| comanditeu, comanditau (bal.) |
| comanditen |
Perfet
| he comanditat |
| has comanditat |
| ha comanditat |
| hem comanditat |
| heu comanditat |
| han comanditat |
Imperfet
| comanditava |
| comanditaves |
| comanditava |
| comanditàvem |
| comanditàveu |
| comanditaven |
Plusquamperfet
| havia comanditat |
| havies comanditat |
| havia comanditat |
| havíem comanditat |
| havíeu comanditat |
| havien comanditat |
Passat simple
| comandití |
| comanditares |
| comandità |
| comanditàrem |
| comanditàreu |
| comanditaren |
Passat perifràstic
| vaig comanditar |
| vas (vares) comanditar |
| va comanditar |
| vam (vàrem) comanditar |
| vau (vàreu) comanditar |
| van (varen) comanditar |
Passat anterior
| haguí comanditat |
| hagueres comanditat |
| hagué comanditat |
| haguérem comanditat |
| haguéreu comanditat |
| hagueren comanditat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver comanditat |
| vas haver comanditat |
| va haver comanditat |
| vam haver comanditat |
| vau haver comanditat |
| van haver comanditat |
Futur
| comanditaré |
| comanditaràs |
| comanditarà |
| comanditarem |
| comanditareu |
| comanditaran |
Futur perfet
| hauré comanditat |
| hauràs comanditat |
| haurà comanditat |
| haurem comanditat |
| haureu comanditat |
| hauran comanditat |
Condicional
| comanditaria |
| comanditaries |
| comanditaria |
| comanditaríem |
| comanditaríeu |
| comanditarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) comanditat |
| hauries (hagueres) comanditat |
| hauria (haguera) comanditat |
| hauríem (haguérem) comanditat |
| hauríeu (haguéreu) comanditat |
| haurien (hagueren) comanditat |
Mode subjuntiu
Present
| comanditi, comandite (val.) |
| comanditis, comandites (val.) |
| comanditi, comandite (val.) |
| comanditem |
| comanditeu |
| comanditin, comanditen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) comanditat |
| hagis (hages) comanditat |
| hagi (haja) comanditat |
| hàgim (hàgem) comanditat |
| hàgiu (hàgeu) comanditat |
| hagin (hagen) comanditat |
Imperfet
| comandités, comanditara (val.), comanditàs (val., bal.) |
| comanditessis, comanditares (val.), comanditassis (bal.), comanditesses, comanditasses (val., bal.) |
| comandités, comanditara (val.), comanditàs (val., bal.) |
| comanditéssim, comanditàrem (val.), comanditàssim (bal.), comanditéssem, comanditàssem (val., bal.) |
| comanditéssiu, comanditàreu (val.), comanditàssiu (bal.), comanditésseu, comanditàsseu (val., bal.) |
| comanditessin, comanditaren (val.), comanditassin (bal.), comanditessen, comanditassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) comanditat |
| haguessis (hagueres) comanditat |
| hagués (haguera) comanditat |
| haguéssim (haguérem) comanditat |
| haguéssiu (haguéreu) comanditat |
| haguessin (hagueren) comanditat |
Mode imperatiu
Present
| comandita |
| comanditi, comandite (val.) |
| comanditem |
| comanditeu, comanditau (bal.) |
| comanditin, comanditen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | comanditar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver comanditat |
| Gerundi | comanditant |
| Gerundi compost | havent comanditat |
| Participi | comanditat , comanditada , comanditats , comanditades |
Definició
- Fer-se soci d'una empresa, aportant-ne diners, però sense adquirir-ne responsabilitats.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017