comandar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| comando (cent.), comande (val.), comand (bal.) |
| comandes |
| comanda |
| comandem, comandam (bal.) |
| comandeu, comandau (bal.) |
| comanden |
Perfet
| he comandat |
| has comandat |
| ha comandat |
| hem comandat |
| heu comandat |
| han comandat |
Imperfet
| comandava |
| comandaves |
| comandava |
| comandàvem |
| comandàveu |
| comandaven |
Plusquamperfet
| havia comandat |
| havies comandat |
| havia comandat |
| havíem comandat |
| havíeu comandat |
| havien comandat |
Passat simple
| comandí |
| comandares |
| comandà |
| comandàrem |
| comandàreu |
| comandaren |
Passat perifràstic
| vaig comandar |
| vas (vares) comandar |
| va comandar |
| vam (vàrem) comandar |
| vau (vàreu) comandar |
| van (varen) comandar |
Passat anterior
| haguí comandat |
| hagueres comandat |
| hagué comandat |
| haguérem comandat |
| haguéreu comandat |
| hagueren comandat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver comandat |
| vas haver comandat |
| va haver comandat |
| vam haver comandat |
| vau haver comandat |
| van haver comandat |
Futur
| comandaré |
| comandaràs |
| comandarà |
| comandarem |
| comandareu |
| comandaran |
Futur perfet
| hauré comandat |
| hauràs comandat |
| haurà comandat |
| haurem comandat |
| haureu comandat |
| hauran comandat |
Condicional
| comandaria |
| comandaries |
| comandaria |
| comandaríem |
| comandaríeu |
| comandarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) comandat |
| hauries (hagueres) comandat |
| hauria (haguera) comandat |
| hauríem (haguérem) comandat |
| hauríeu (haguéreu) comandat |
| haurien (hagueren) comandat |
Mode subjuntiu
Present
| comandi, comande (val.) |
| comandis, comandes (val.) |
| comandi, comande (val.) |
| comandem |
| comandeu |
| comandin, comanden (val.) |
Perfet
| hagi (haja) comandat |
| hagis (hages) comandat |
| hagi (haja) comandat |
| hàgim (hàgem) comandat |
| hàgiu (hàgeu) comandat |
| hagin (hagen) comandat |
Imperfet
| comandés, comandara (val.), comandàs (val., bal.) |
| comandessis, comandares (val.), comandassis (bal.), comandesses, comandasses (val., bal.) |
| comandés, comandara (val.), comandàs (val., bal.) |
| comandéssim, comandàrem (val.), comandàssim (bal.), comandéssem, comandàssem (val., bal.) |
| comandéssiu, comandàreu (val.), comandàssiu (bal.), comandésseu, comandàsseu (val., bal.) |
| comandessin, comandaren (val.), comandassin (bal.), comandessen, comandassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) comandat |
| haguessis (hagueres) comandat |
| hagués (haguera) comandat |
| haguéssim (haguérem) comandat |
| haguéssiu (haguéreu) comandat |
| haguessin (hagueren) comandat |
Mode imperatiu
Present
| comanda |
| comandi, comande (val.) |
| comandem |
| comandeu, comandau (bal.) |
| comandin, comanden (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | comandar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver comandat |
| Gerundi | comandant |
| Gerundi compost | havent comandat |
| Participi | comandat , comandada , comandats , comandades |
Definició
- En la guerra o en el context militar, manar sobre altres persones (soldats, guerrillers, etc.).
- Per extensió, manar de forma autoritària.
- Controlar la direcció i les maniobres d'un vehicle i, si n'hi ha, manar sobre els seus tripulants, en especial en avions i embarcacions.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017