coaccionar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| coacciono (cent.), coaccione (val.), coaccion (bal.) |
| coacciones |
| coacciona |
| coaccionem, coaccionam (bal.) |
| coaccioneu, coaccionau (bal.) |
| coaccionen |
Perfet
| he coaccionat |
| has coaccionat |
| ha coaccionat |
| hem coaccionat |
| heu coaccionat |
| han coaccionat |
Imperfet
| coaccionava |
| coaccionaves |
| coaccionava |
| coaccionàvem |
| coaccionàveu |
| coaccionaven |
Plusquamperfet
| havia coaccionat |
| havies coaccionat |
| havia coaccionat |
| havíem coaccionat |
| havíeu coaccionat |
| havien coaccionat |
Passat simple
| coaccioní |
| coaccionares |
| coaccionà |
| coaccionàrem |
| coaccionàreu |
| coaccionaren |
Passat perifràstic
| vaig coaccionar |
| vas (vares) coaccionar |
| va coaccionar |
| vam (vàrem) coaccionar |
| vau (vàreu) coaccionar |
| van (varen) coaccionar |
Passat anterior
| haguí coaccionat |
| hagueres coaccionat |
| hagué coaccionat |
| haguérem coaccionat |
| haguéreu coaccionat |
| hagueren coaccionat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver coaccionat |
| vas haver coaccionat |
| va haver coaccionat |
| vam haver coaccionat |
| vau haver coaccionat |
| van haver coaccionat |
Futur
| coaccionaré |
| coaccionaràs |
| coaccionarà |
| coaccionarem |
| coaccionareu |
| coaccionaran |
Futur perfet
| hauré coaccionat |
| hauràs coaccionat |
| haurà coaccionat |
| haurem coaccionat |
| haureu coaccionat |
| hauran coaccionat |
Condicional
| coaccionaria |
| coaccionaries |
| coaccionaria |
| coaccionaríem |
| coaccionaríeu |
| coaccionarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) coaccionat |
| hauries (hagueres) coaccionat |
| hauria (haguera) coaccionat |
| hauríem (haguérem) coaccionat |
| hauríeu (haguéreu) coaccionat |
| haurien (hagueren) coaccionat |
Mode subjuntiu
Present
| coaccioni, coaccione (val.) |
| coaccionis, coacciones (val.) |
| coaccioni, coaccione (val.) |
| coaccionem |
| coaccioneu |
| coaccionin, coaccionen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) coaccionat |
| hagis (hages) coaccionat |
| hagi (haja) coaccionat |
| hàgim (hàgem) coaccionat |
| hàgiu (hàgeu) coaccionat |
| hagin (hagen) coaccionat |
Imperfet
| coaccionés, coaccionara (val.), coaccionàs (val., bal.) |
| coaccionessis, coaccionares (val.), coaccionassis (bal.), coaccionesses, coaccionasses (val., bal.) |
| coaccionés, coaccionara (val.), coaccionàs (val., bal.) |
| coaccionéssim, coaccionàrem (val.), coaccionàssim (bal.), coaccionéssem, coaccionàssem (val., bal.) |
| coaccionéssiu, coaccionàreu (val.), coaccionàssiu (bal.), coaccionésseu, coaccionàsseu (val., bal.) |
| coaccionessin, coaccionaren (val.), coaccionassin (bal.), coaccionessen, coaccionassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) coaccionat |
| haguessis (hagueres) coaccionat |
| hagués (haguera) coaccionat |
| haguéssim (haguérem) coaccionat |
| haguéssiu (haguéreu) coaccionat |
| haguessin (hagueren) coaccionat |
Mode imperatiu
Present
| coacciona |
| coaccioni, coaccione (val.) |
| coaccionem |
| coaccioneu, coaccionau (bal.) |
| coaccionin, coaccionen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | coaccionar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver coaccionat |
| Gerundi | coaccionant |
| Gerundi compost | havent coaccionat |
| Participi | coaccionat , coaccionada , coaccionats , coaccionades |
Definició
- Limitar la llibertat d'algú per empènyer a que actuï d'una manera determinada.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017