caragirar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| caragiro (cent.), caragire (val.), caragir (bal.) |
| caragires |
| caragira |
| caragirem, caragiram (bal.) |
| caragireu, caragirau (bal.) |
| caragiren |
Perfet
| he caragirat |
| has caragirat |
| ha caragirat |
| hem caragirat |
| heu caragirat |
| han caragirat |
Imperfet
| caragirava |
| caragiraves |
| caragirava |
| caragiràvem |
| caragiràveu |
| caragiraven |
Plusquamperfet
| havia caragirat |
| havies caragirat |
| havia caragirat |
| havíem caragirat |
| havíeu caragirat |
| havien caragirat |
Passat simple
| caragirí |
| caragirares |
| caragirà |
| caragiràrem |
| caragiràreu |
| caragiraren |
Passat perifràstic
| vaig caragirar |
| vas (vares) caragirar |
| va caragirar |
| vam (vàrem) caragirar |
| vau (vàreu) caragirar |
| van (varen) caragirar |
Passat anterior
| haguí caragirat |
| hagueres caragirat |
| hagué caragirat |
| haguérem caragirat |
| haguéreu caragirat |
| hagueren caragirat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver caragirat |
| vas haver caragirat |
| va haver caragirat |
| vam haver caragirat |
| vau haver caragirat |
| van haver caragirat |
Futur
| caragiraré |
| caragiraràs |
| caragirarà |
| caragirarem |
| caragirareu |
| caragiraran |
Futur perfet
| hauré caragirat |
| hauràs caragirat |
| haurà caragirat |
| haurem caragirat |
| haureu caragirat |
| hauran caragirat |
Condicional
| caragiraria |
| caragiraries |
| caragiraria |
| caragiraríem |
| caragiraríeu |
| caragirarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) caragirat |
| hauries (hagueres) caragirat |
| hauria (haguera) caragirat |
| hauríem (haguérem) caragirat |
| hauríeu (haguéreu) caragirat |
| haurien (hagueren) caragirat |
Mode subjuntiu
Present
| caragiri, caragire (val.) |
| caragiris, caragires (val.) |
| caragiri, caragire (val.) |
| caragirem |
| caragireu |
| caragirin, caragiren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) caragirat |
| hagis (hages) caragirat |
| hagi (haja) caragirat |
| hàgim (hàgem) caragirat |
| hàgiu (hàgeu) caragirat |
| hagin (hagen) caragirat |
Imperfet
| caragirés, caragirara (val.), caragiràs (val., bal.) |
| caragiressis, caragirares (val.), caragirassis (bal.), caragiresses, caragirasses (val., bal.) |
| caragirés, caragirara (val.), caragiràs (val., bal.) |
| caragiréssim, caragiràrem (val.), caragiràssim (bal.), caragiréssem, caragiràssem (val., bal.) |
| caragiréssiu, caragiràreu (val.), caragiràssiu (bal.), caragirésseu, caragiràsseu (val., bal.) |
| caragiressin, caragiraren (val.), caragirassin (bal.), caragiressen, caragirassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) caragirat |
| haguessis (hagueres) caragirat |
| hagués (haguera) caragirat |
| haguéssim (haguérem) caragirat |
| haguéssiu (haguéreu) caragirat |
| haguessin (hagueren) caragirat |
Mode imperatiu
Present
| caragira |
| caragiri, caragire (val.) |
| caragirem |
| caragireu, caragirau (bal.) |
| caragirin, caragiren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | caragirar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver caragirat |
| Gerundi | caragirant |
| Gerundi compost | havent caragirat |
| Participi | caragirat , caragirada , caragirats , caragirades |
Definició
- Fer canviar de manera de pensar, d'idea.
- Canviar d’idea, trencar una promesa o una relació.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017