canonitzar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| canonitzo (cent.), canonitze (val.), canonitz (bal.) |
| canonitzes |
| canonitza |
| canonitzem, canonitzam (bal.) |
| canonitzeu, canonitzau (bal.) |
| canonitzen |
Perfet
| he canonitzat |
| has canonitzat |
| ha canonitzat |
| hem canonitzat |
| heu canonitzat |
| han canonitzat |
Imperfet
| canonitzava |
| canonitzaves |
| canonitzava |
| canonitzàvem |
| canonitzàveu |
| canonitzaven |
Plusquamperfet
| havia canonitzat |
| havies canonitzat |
| havia canonitzat |
| havíem canonitzat |
| havíeu canonitzat |
| havien canonitzat |
Passat simple
| canonitzí |
| canonitzares |
| canonitzà |
| canonitzàrem |
| canonitzàreu |
| canonitzaren |
Passat perifràstic
| vaig canonitzar |
| vas (vares) canonitzar |
| va canonitzar |
| vam (vàrem) canonitzar |
| vau (vàreu) canonitzar |
| van (varen) canonitzar |
Passat anterior
| haguí canonitzat |
| hagueres canonitzat |
| hagué canonitzat |
| haguérem canonitzat |
| haguéreu canonitzat |
| hagueren canonitzat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver canonitzat |
| vas haver canonitzat |
| va haver canonitzat |
| vam haver canonitzat |
| vau haver canonitzat |
| van haver canonitzat |
Futur
| canonitzaré |
| canonitzaràs |
| canonitzarà |
| canonitzarem |
| canonitzareu |
| canonitzaran |
Futur perfet
| hauré canonitzat |
| hauràs canonitzat |
| haurà canonitzat |
| haurem canonitzat |
| haureu canonitzat |
| hauran canonitzat |
Condicional
| canonitzaria |
| canonitzaries |
| canonitzaria |
| canonitzaríem |
| canonitzaríeu |
| canonitzarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) canonitzat |
| hauries (hagueres) canonitzat |
| hauria (haguera) canonitzat |
| hauríem (haguérem) canonitzat |
| hauríeu (haguéreu) canonitzat |
| haurien (hagueren) canonitzat |
Mode subjuntiu
Present
| canonitzi, canonitze (val.) |
| canonitzis, canonitzes (val.) |
| canonitzi, canonitze (val.) |
| canonitzem |
| canonitzeu |
| canonitzin, canonitzen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) canonitzat |
| hagis (hages) canonitzat |
| hagi (haja) canonitzat |
| hàgim (hàgem) canonitzat |
| hàgiu (hàgeu) canonitzat |
| hagin (hagen) canonitzat |
Imperfet
| canonitzés, canonitzara (val.), canonitzàs (val., bal.) |
| canonitzessis, canonitzares (val.), canonitzassis (bal.), canonitzesses, canonitzasses (val., bal.) |
| canonitzés, canonitzara (val.), canonitzàs (val., bal.) |
| canonitzéssim, canonitzàrem (val.), canonitzàssim (bal.), canonitzéssem, canonitzàssem (val., bal.) |
| canonitzéssiu, canonitzàreu (val.), canonitzàssiu (bal.), canonitzésseu, canonitzàsseu (val., bal.) |
| canonitzessin, canonitzaren (val.), canonitzassin (bal.), canonitzessen, canonitzassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) canonitzat |
| haguessis (hagueres) canonitzat |
| hagués (haguera) canonitzat |
| haguéssim (haguérem) canonitzat |
| haguéssiu (haguéreu) canonitzat |
| haguessin (hagueren) canonitzat |
Mode imperatiu
Present
| canonitza |
| canonitzi, canonitze (val.) |
| canonitzem |
| canonitzeu, canonitzau (bal.) |
| canonitzin, canonitzen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | canonitzar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver canonitzat |
| Gerundi | canonitzant |
| Gerundi compost | havent canonitzat |
| Participi | canonitzat , canonitzada , canonitzats , canonitzades |
Definició
- L'església, considerar sant a algú afegir-lo al cànon.
- Popularment, idealitzar en excés.
- L'església, considerar alguna cosa canònica.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017