cabre
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| cabo (cent.), cap (val., bal.) |
| caps |
| cap |
| cabem |
| cabeu |
| caben |
Perfet
| he cabut |
| has cabut |
| ha cabut |
| hem cabut |
| heu cabut |
| han cabut |
Imperfet
| cabia |
| cabies |
| cabia |
| cabíem |
| cabíeu |
| cabien |
Plusquamperfet
| havia cabut |
| havies cabut |
| havia cabut |
| havíem cabut |
| havíeu cabut |
| havien cabut |
Passat simple
| cabí |
| caberes |
| cabé |
| cabérem |
| cabéreu |
| caberen |
Passat perifràstic
| vaig caber / cabre |
| vas (vares) caber / cabre |
| va caber / cabre |
| vam (vàrem) caber / cabre |
| vau (vàreu) caber / cabre |
| van (varen) caber / cabre |
Passat anterior
| haguí cabut |
| hagueres cabut |
| hagué cabut |
| haguérem cabut |
| haguéreu cabut |
| hagueren cabut |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver cabut |
| vas haver cabut |
| va haver cabut |
| vam haver cabut |
| vau haver cabut |
| van haver cabut |
Futur
| cabré |
| cabràs |
| cabrà |
| cabrem |
| cabreu |
| cabran |
Futur perfet
| hauré cabut |
| hauràs cabut |
| haurà cabut |
| haurem cabut |
| haureu cabut |
| hauran cabut |
Condicional
| cabria |
| cabries |
| cabria |
| cabríem |
| cabríeu |
| cabrien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) cabut |
| hauries (hagueres) cabut |
| hauria (haguera) cabut |
| hauríem (haguérem) cabut |
| hauríeu (haguéreu) cabut |
| haurien (hagueren) cabut |
Mode subjuntiu
Present
| càpiga, càpia (val.) |
| càpigues, càpies (val.) |
| càpiga, càpia (val.) |
| capiguem, capiem (val.) |
| capigueu, capieu (val.) |
| càpiguen, càpien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) cabut |
| hagis (hages) cabut |
| hagi (haja) cabut |
| hàgim (hàgem) cabut |
| hàgiu (hàgeu) cabut |
| hagin (hagen) cabut |
Imperfet
| cabés, cabera (val.) |
| cabessis, caberes (val.), cabesses |
| cabés, cabera (val.) |
| cabéssim, cabérem (val.), cabéssem |
| cabéssiu, cabéreu (val.), cabésseu |
| cabessin, caberen (val.), cabessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) cabut |
| haguessis (hagueres) cabut |
| hagués (haguera) cabut |
| haguéssim (haguérem) cabut |
| haguéssiu (haguéreu) cabut |
| haguessin (hagueren) cabut |
Mode imperatiu
Present
| cap |
| càpiga, càpia (val.) |
| capiguem, capiem (val.) |
| cabeu |
| càpiguen, càpien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | caber / cabre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver cabut |
| Gerundi | cabent |
| Gerundi compost | havent cabut |
| Participi | cabut , cabuda , cabuts , cabudes |
Definició
- Poder una cosa estar dins d'una altra o bé dins d'un entorn.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017