brogir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| brogeixo (cent.), brogesc (val., bal.), brogisc (val.) |
| brogeixes, brogixes (val.) |
| brogeix, brogix (val.) |
| brogim |
| brogiu |
| brogeixen, brogixen (val.) |
Perfet
| he brogit |
| has brogit |
| ha brogit |
| hem brogit |
| heu brogit |
| han brogit |
Imperfet
| brogia |
| brogies |
| brogia |
| brogíem |
| brogíeu |
| brogien |
Plusquamperfet
| havia brogit |
| havies brogit |
| havia brogit |
| havíem brogit |
| havíeu brogit |
| havien brogit |
Passat simple
| brogí |
| brogires |
| brogí |
| brogírem |
| brogíreu |
| brogiren |
Passat perifràstic
| vaig brogir |
| vas (vares) brogir |
| va brogir |
| vam (vàrem) brogir |
| vau (vàreu) brogir |
| van (varen) brogir |
Passat anterior
| haguí brogit |
| hagueres brogit |
| hagué brogit |
| haguérem brogit |
| haguéreu brogit |
| hagueren brogit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver brogit |
| vas haver brogit |
| va haver brogit |
| vam haver brogit |
| vau haver brogit |
| van haver brogit |
Futur
| brogiré |
| brogiràs |
| brogirà |
| brogirem |
| brogireu |
| brogiran |
Futur perfet
| hauré brogit |
| hauràs brogit |
| haurà brogit |
| haurem brogit |
| haureu brogit |
| hauran brogit |
Condicional
| brogiria |
| brogiries |
| brogiria |
| brogiríem |
| brogiríeu |
| brogirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) brogit |
| hauries (hagueres) brogit |
| hauria (haguera) brogit |
| hauríem (haguérem) brogit |
| hauríeu (haguéreu) brogit |
| haurien (hagueren) brogit |
Mode subjuntiu
Present
| brogeixi, brogesca / brogisca (val.), brogesqui (bal.) |
| brogeixis, brogesques / brogisques (val.), brogesquis (bal.) |
| brogeixi, brogesca / brogisca (val.), brogesqui (bal.) |
| brogim, brogiguem (bal.) |
| brogiu, brogigueu (bal.) |
| brogeixin, brogesquen / brogisquen (val.), brogesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) brogit |
| hagis (hages) brogit |
| hagi (haja) brogit |
| hàgim (hàgem) brogit |
| hàgiu (hàgeu) brogit |
| hagin (hagen) brogit |
Imperfet
| brogís, brogira (val.) |
| brogissis, brogires (val.), brogisses |
| brogís, brogira (val.) |
| brogíssim, brogírem (val.), brogíssem |
| brogíssiu, brogíreu (val.), brogísseu |
| brogissin, brogiren (val.), brogissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) brogit |
| haguessis (hagueres) brogit |
| hagués (haguera) brogit |
| haguéssim (haguérem) brogit |
| haguéssiu (haguéreu) brogit |
| haguessin (hagueren) brogit |
Mode imperatiu
Present
| brogeix, brogix (val.) |
| brogeixi, brogesca / brogisca (val.), brogesqui (bal.) |
| brogim, brogiguem (bal.) |
| brogiu |
| brogeixin, brogesquen / brogisquen (val.), brogesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | brogir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver brogit |
| Gerundi | brogint |
| Gerundi compost | havent brogit |
| Participi | brogit , brogida , brogits , brogides |
Definició
- Fer un soroll confús i continuat, un brogit, una remor.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017