brancar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| branco (cent.), branque (val.), branc (bal.) |
| branques |
| branca |
| branquem, brancam (bal.) |
| branqueu, brancau (bal.) |
| branquen |
Perfet
| he brancat |
| has brancat |
| ha brancat |
| hem brancat |
| heu brancat |
| han brancat |
Imperfet
| brancava |
| brancaves |
| brancava |
| brancàvem |
| brancàveu |
| brancaven |
Plusquamperfet
| havia brancat |
| havies brancat |
| havia brancat |
| havíem brancat |
| havíeu brancat |
| havien brancat |
Passat simple
| branquí |
| brancares |
| brancà |
| brancàrem |
| brancàreu |
| brancaren |
Passat perifràstic
| vaig brancar |
| vas (vares) brancar |
| va brancar |
| vam (vàrem) brancar |
| vau (vàreu) brancar |
| van (varen) brancar |
Passat anterior
| haguí brancat |
| hagueres brancat |
| hagué brancat |
| haguérem brancat |
| haguéreu brancat |
| hagueren brancat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver brancat |
| vas haver brancat |
| va haver brancat |
| vam haver brancat |
| vau haver brancat |
| van haver brancat |
Futur
| brancaré |
| brancaràs |
| brancarà |
| brancarem |
| brancareu |
| brancaran |
Futur perfet
| hauré brancat |
| hauràs brancat |
| haurà brancat |
| haurem brancat |
| haureu brancat |
| hauran brancat |
Condicional
| brancaria |
| brancaries |
| brancaria |
| brancaríem |
| brancaríeu |
| brancarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) brancat |
| hauries (hagueres) brancat |
| hauria (haguera) brancat |
| hauríem (haguérem) brancat |
| hauríeu (haguéreu) brancat |
| haurien (hagueren) brancat |
Mode subjuntiu
Present
| branqui, branque (val.) |
| branquis, branques (val.) |
| branqui, branque (val.) |
| branquem |
| branqueu |
| branquin, branquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) brancat |
| hagis (hages) brancat |
| hagi (haja) brancat |
| hàgim (hàgem) brancat |
| hàgiu (hàgeu) brancat |
| hagin (hagen) brancat |
Imperfet
| branqués, brancara (val.), brancàs (val., bal.) |
| branquessis, brancares (val.), brancassis (bal.), branquesses, brancasses (val., bal.) |
| branqués, brancara (val.), brancàs (val., bal.) |
| branquéssim, brancàrem (val.), brancàssim (bal.), branquéssem, brancàssem (val., bal.) |
| branquéssiu, brancàreu (val.), brancàssiu (bal.), branquésseu, brancàsseu (val., bal.) |
| branquessin, brancaren (val.), brancassin (bal.), branquessen, brancassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) brancat |
| haguessis (hagueres) brancat |
| hagués (haguera) brancat |
| haguéssim (haguérem) brancat |
| haguéssiu (haguéreu) brancat |
| haguessin (hagueren) brancat |
Mode imperatiu
Present
| branca |
| branqui, branque (val.) |
| branquem |
| branqueu, brancau (bal.) |
| branquin, branquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | brancar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver brancat |
| Gerundi | brancant |
| Gerundi compost | havent brancat |
| Participi | brancat , brancada , brancats , brancades |
Definició
- Treure un arbre les branques.
- Podar un arbre deixant les branques necessàries.
- Fer ramificacions d’una canalització amb tubs secundaris.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017