blasmar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| blasmo (cent.), blasme (val.), blasm (bal.) |
| blasmes |
| blasma |
| blasmem, blasmam (bal.) |
| blasmeu, blasmau (bal.) |
| blasmen |
Perfet
| he blasmat |
| has blasmat |
| ha blasmat |
| hem blasmat |
| heu blasmat |
| han blasmat |
Imperfet
| blasmava |
| blasmaves |
| blasmava |
| blasmàvem |
| blasmàveu |
| blasmaven |
Plusquamperfet
| havia blasmat |
| havies blasmat |
| havia blasmat |
| havíem blasmat |
| havíeu blasmat |
| havien blasmat |
Passat simple
| blasmí |
| blasmares |
| blasmà |
| blasmàrem |
| blasmàreu |
| blasmaren |
Passat perifràstic
| vaig blasmar |
| vas (vares) blasmar |
| va blasmar |
| vam (vàrem) blasmar |
| vau (vàreu) blasmar |
| van (varen) blasmar |
Passat anterior
| haguí blasmat |
| hagueres blasmat |
| hagué blasmat |
| haguérem blasmat |
| haguéreu blasmat |
| hagueren blasmat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver blasmat |
| vas haver blasmat |
| va haver blasmat |
| vam haver blasmat |
| vau haver blasmat |
| van haver blasmat |
Futur
| blasmaré |
| blasmaràs |
| blasmarà |
| blasmarem |
| blasmareu |
| blasmaran |
Futur perfet
| hauré blasmat |
| hauràs blasmat |
| haurà blasmat |
| haurem blasmat |
| haureu blasmat |
| hauran blasmat |
Condicional
| blasmaria |
| blasmaries |
| blasmaria |
| blasmaríem |
| blasmaríeu |
| blasmarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) blasmat |
| hauries (hagueres) blasmat |
| hauria (haguera) blasmat |
| hauríem (haguérem) blasmat |
| hauríeu (haguéreu) blasmat |
| haurien (hagueren) blasmat |
Mode subjuntiu
Present
| blasmi, blasme (val.) |
| blasmis, blasmes (val.) |
| blasmi, blasme (val.) |
| blasmem |
| blasmeu |
| blasmin, blasmen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) blasmat |
| hagis (hages) blasmat |
| hagi (haja) blasmat |
| hàgim (hàgem) blasmat |
| hàgiu (hàgeu) blasmat |
| hagin (hagen) blasmat |
Imperfet
| blasmés, blasmara (val.), blasmàs (val., bal.) |
| blasmessis, blasmares (val.), blasmassis (bal.), blasmesses, blasmasses (val., bal.) |
| blasmés, blasmara (val.), blasmàs (val., bal.) |
| blasméssim, blasmàrem (val.), blasmàssim (bal.), blasméssem, blasmàssem (val., bal.) |
| blasméssiu, blasmàreu (val.), blasmàssiu (bal.), blasmésseu, blasmàsseu (val., bal.) |
| blasmessin, blasmaren (val.), blasmassin (bal.), blasmessen, blasmassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) blasmat |
| haguessis (hagueres) blasmat |
| hagués (haguera) blasmat |
| haguéssim (haguérem) blasmat |
| haguéssiu (haguéreu) blasmat |
| haguessin (hagueren) blasmat |
Mode imperatiu
Present
| blasma |
| blasmi, blasme (val.) |
| blasmem |
| blasmeu, blasmau (bal.) |
| blasmin, blasmen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | blasmar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver blasmat |
| Gerundi | blasmant |
| Gerundi compost | havent blasmat |
| Participi | blasmat , blasmada , blasmats , blasmades |
Definició
- Retreure i criticar algú per les seves accions,
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017