bifurcar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| bifurco (cent.), bifurque (val.), bifurc (bal.) |
| bifurques |
| bifurca |
| bifurquem, bifurcam (bal.) |
| bifurqueu, bifurcau (bal.) |
| bifurquen |
Perfet
| he bifurcat |
| has bifurcat |
| ha bifurcat |
| hem bifurcat |
| heu bifurcat |
| han bifurcat |
Imperfet
| bifurcava |
| bifurcaves |
| bifurcava |
| bifurcàvem |
| bifurcàveu |
| bifurcaven |
Plusquamperfet
| havia bifurcat |
| havies bifurcat |
| havia bifurcat |
| havíem bifurcat |
| havíeu bifurcat |
| havien bifurcat |
Passat simple
| bifurquí |
| bifurcares |
| bifurcà |
| bifurcàrem |
| bifurcàreu |
| bifurcaren |
Passat perifràstic
| vaig bifurcar |
| vas (vares) bifurcar |
| va bifurcar |
| vam (vàrem) bifurcar |
| vau (vàreu) bifurcar |
| van (varen) bifurcar |
Passat anterior
| haguí bifurcat |
| hagueres bifurcat |
| hagué bifurcat |
| haguérem bifurcat |
| haguéreu bifurcat |
| hagueren bifurcat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver bifurcat |
| vas haver bifurcat |
| va haver bifurcat |
| vam haver bifurcat |
| vau haver bifurcat |
| van haver bifurcat |
Futur
| bifurcaré |
| bifurcaràs |
| bifurcarà |
| bifurcarem |
| bifurcareu |
| bifurcaran |
Futur perfet
| hauré bifurcat |
| hauràs bifurcat |
| haurà bifurcat |
| haurem bifurcat |
| haureu bifurcat |
| hauran bifurcat |
Condicional
| bifurcaria |
| bifurcaries |
| bifurcaria |
| bifurcaríem |
| bifurcaríeu |
| bifurcarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) bifurcat |
| hauries (hagueres) bifurcat |
| hauria (haguera) bifurcat |
| hauríem (haguérem) bifurcat |
| hauríeu (haguéreu) bifurcat |
| haurien (hagueren) bifurcat |
Mode subjuntiu
Present
| bifurqui, bifurque (val.) |
| bifurquis, bifurques (val.) |
| bifurqui, bifurque (val.) |
| bifurquem |
| bifurqueu |
| bifurquin, bifurquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) bifurcat |
| hagis (hages) bifurcat |
| hagi (haja) bifurcat |
| hàgim (hàgem) bifurcat |
| hàgiu (hàgeu) bifurcat |
| hagin (hagen) bifurcat |
Imperfet
| bifurqués, bifurcara (val.), bifurcàs (val., bal.) |
| bifurquessis, bifurcares (val.), bifurcassis (bal.), bifurquesses, bifurcasses (val., bal.) |
| bifurqués, bifurcara (val.), bifurcàs (val., bal.) |
| bifurquéssim, bifurcàrem (val.), bifurcàssim (bal.), bifurquéssem, bifurcàssem (val., bal.) |
| bifurquéssiu, bifurcàreu (val.), bifurcàssiu (bal.), bifurquésseu, bifurcàsseu (val., bal.) |
| bifurquessin, bifurcaren (val.), bifurcassin (bal.), bifurquessen, bifurcassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) bifurcat |
| haguessis (hagueres) bifurcat |
| hagués (haguera) bifurcat |
| haguéssim (haguérem) bifurcat |
| haguéssiu (haguéreu) bifurcat |
| haguessin (hagueren) bifurcat |
Mode imperatiu
Present
| bifurca |
| bifurqui, bifurque (val.) |
| bifurquem |
| bifurqueu, bifurcau (bal.) |
| bifurquin, bifurquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | bifurcar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver bifurcat |
| Gerundi | bifurcant |
| Gerundi compost | havent bifurcat |
| Participi | bifurcat , bifurcada , bifurcats , bifurcades |
Definició
- Un branc, una branca, dividir-se en dos.
- Seleccionar la instrucció o bloc d'instruccions on continuarà executant-se el programa segons el resultat d'una expressió, sovint booleana.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017