beneir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| beneeixo (cent.), beneesc (val., bal.), beneïsc (val.) |
| beneeixes, beneïxes (val.) |
| beneeix, beneïx (val.) |
| beneïm |
| beneïu |
| beneeixen, beneïxen (val.) |
Perfet
| he beneït |
| has beneït |
| ha beneït |
| hem beneït |
| heu beneït |
| han beneït |
Imperfet
| beneïa |
| beneïes |
| beneïa |
| beneíem |
| beneíeu |
| beneïen |
Plusquamperfet
| havia beneït |
| havies beneït |
| havia beneït |
| havíem beneït |
| havíeu beneït |
| havien beneït |
Passat simple
| beneí |
| beneïres |
| beneí |
| beneírem |
| beneíreu |
| beneïren |
Passat perifràstic
| vaig beneir |
| vas (vares) beneir |
| va beneir |
| vam (vàrem) beneir |
| vau (vàreu) beneir |
| van (varen) beneir |
Passat anterior
| haguí beneït |
| hagueres beneït |
| hagué beneït |
| haguérem beneït |
| haguéreu beneït |
| hagueren beneït |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver beneït |
| vas haver beneït |
| va haver beneït |
| vam haver beneït |
| vau haver beneït |
| van haver beneït |
Futur
| beneiré |
| beneiràs |
| beneirà |
| beneirem |
| beneireu |
| beneiran |
Futur perfet
| hauré beneït |
| hauràs beneït |
| haurà beneït |
| haurem beneït |
| haureu beneït |
| hauran beneït |
Condicional
| beneiria |
| beneiries |
| beneiria |
| beneiríem |
| beneiríeu |
| beneirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) beneït |
| hauries (hagueres) beneït |
| hauria (haguera) beneït |
| hauríem (haguérem) beneït |
| hauríeu (haguéreu) beneït |
| haurien (hagueren) beneït |
Mode subjuntiu
Present
| beneeixi, beneesca / beneïsca (val.), beneesqui (bal.) |
| beneeixis, beneesques / beneïsques (val.), beneesquis (bal.) |
| beneeixi, beneesca / beneïsca (val.), beneesqui (bal.) |
| beneïm, beneïguem (bal.) |
| beneïu, beneïgueu (bal.) |
| beneeixin, beneesquen / beneïsquen (val.), beneesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) beneït |
| hagis (hages) beneït |
| hagi (haja) beneït |
| hàgim (hàgem) beneït |
| hàgiu (hàgeu) beneït |
| hagin (hagen) beneït |
Imperfet
| beneís, beneïra (val.) |
| beneïssis, beneïres (val.), beneïsses |
| beneís, beneïra (val.) |
| beneíssim, beneírem (val.), beneíssem |
| beneíssiu, beneíreu (val.), beneísseu |
| beneïssin, beneïren (val.), beneïssen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) beneït |
| haguessis (hagueres) beneït |
| hagués (haguera) beneït |
| haguéssim (haguérem) beneït |
| haguéssiu (haguéreu) beneït |
| haguessin (hagueren) beneït |
Mode imperatiu
Present
| beneeix, beneïx (val.) |
| beneeixi, beneesca / beneïsca (val.), beneesqui (bal.) |
| beneïm, beneïguem (bal.) |
| beneïu |
| beneeixin, beneesquen / beneïsquen (val.), beneesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | beneir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver beneït |
| Gerundi | beneint |
| Gerundi compost | havent beneït |
| Participi | beneït , beneïda , beneïts , beneïdes |
Definició
- Fer caure la gràcia divina sobre un lloc, una persona o una acció.
- Lloar, aprovar.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017