becar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| bec, beco (cent.), beque (val.) |
| beques |
| beca |
| bequem, becam (bal.) |
| bequeu, becau (bal.) |
| bequen |
Perfet
| he becat |
| has becat |
| ha becat |
| hem becat |
| heu becat |
| han becat |
Imperfet
| becava |
| becaves |
| becava |
| becàvem |
| becàveu |
| becaven |
Plusquamperfet
| havia becat |
| havies becat |
| havia becat |
| havíem becat |
| havíeu becat |
| havien becat |
Passat simple
| bequí |
| becares |
| becà |
| becàrem |
| becàreu |
| becaren |
Passat perifràstic
| vaig becar |
| vas (vares) becar |
| va becar |
| vam (vàrem) becar |
| vau (vàreu) becar |
| van (varen) becar |
Passat anterior
| haguí becat |
| hagueres becat |
| hagué becat |
| haguérem becat |
| haguéreu becat |
| hagueren becat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver becat |
| vas haver becat |
| va haver becat |
| vam haver becat |
| vau haver becat |
| van haver becat |
Futur
| becaré |
| becaràs |
| becarà |
| becarem |
| becareu |
| becaran |
Futur perfet
| hauré becat |
| hauràs becat |
| haurà becat |
| haurem becat |
| haureu becat |
| hauran becat |
Condicional
| becaria |
| becaries |
| becaria |
| becaríem |
| becaríeu |
| becarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) becat |
| hauries (hagueres) becat |
| hauria (haguera) becat |
| hauríem (haguérem) becat |
| hauríeu (haguéreu) becat |
| haurien (hagueren) becat |
Mode subjuntiu
Present
| bequi, beque (val.) |
| bequis, beques (val.) |
| bequi, beque (val.) |
| bequem |
| bequeu |
| bequin, bequen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) becat |
| hagis (hages) becat |
| hagi (haja) becat |
| hàgim (hàgem) becat |
| hàgiu (hàgeu) becat |
| hagin (hagen) becat |
Imperfet
| bequés, becara (val.), becàs (val., bal.) |
| bequessis, becares (val.), becassis (bal.), bequesses, becasses (val., bal.) |
| bequés, becara (val.), becàs (val., bal.) |
| bequéssim, becàrem (val.), becàssim (bal.), bequéssem, becàssem (val., bal.) |
| bequéssiu, becàreu (val.), becàssiu (bal.), bequésseu, becàsseu (val., bal.) |
| bequessin, becaren (val.), becassin (bal.), bequessen, becassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) becat |
| haguessis (hagueres) becat |
| hagués (haguera) becat |
| haguéssim (haguérem) becat |
| haguéssiu (haguéreu) becat |
| haguessin (hagueren) becat |
Mode imperatiu
Present
| beca |
| bequi, beque (val.) |
| bequem |
| bequeu, becau (bal.) |
| bequin, bequen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | becar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver becat |
| Gerundi | becant |
| Gerundi compost | havent becat |
| Participi | becat , becada , becats , becades |
Definició
- Donar una beca.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017