bandir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| bandeixo (cent.), bandesc (val., bal.), bandisc (val.) |
| bandeixes, bandixes (val.) |
| bandeix, bandix (val.) |
| bandim |
| bandiu |
| bandeixen, bandixen (val.) |
Perfet
| he bandit |
| has bandit |
| ha bandit |
| hem bandit |
| heu bandit |
| han bandit |
Imperfet
| bandia |
| bandies |
| bandia |
| bandíem |
| bandíeu |
| bandien |
Plusquamperfet
| havia bandit |
| havies bandit |
| havia bandit |
| havíem bandit |
| havíeu bandit |
| havien bandit |
Passat simple
| bandí |
| bandires |
| bandí |
| bandírem |
| bandíreu |
| bandiren |
Passat perifràstic
| vaig bandir |
| vas (vares) bandir |
| va bandir |
| vam (vàrem) bandir |
| vau (vàreu) bandir |
| van (varen) bandir |
Passat anterior
| haguí bandit |
| hagueres bandit |
| hagué bandit |
| haguérem bandit |
| haguéreu bandit |
| hagueren bandit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver bandit |
| vas haver bandit |
| va haver bandit |
| vam haver bandit |
| vau haver bandit |
| van haver bandit |
Futur
| bandiré |
| bandiràs |
| bandirà |
| bandirem |
| bandireu |
| bandiran |
Futur perfet
| hauré bandit |
| hauràs bandit |
| haurà bandit |
| haurem bandit |
| haureu bandit |
| hauran bandit |
Condicional
| bandiria |
| bandiries |
| bandiria |
| bandiríem |
| bandiríeu |
| bandirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) bandit |
| hauries (hagueres) bandit |
| hauria (haguera) bandit |
| hauríem (haguérem) bandit |
| hauríeu (haguéreu) bandit |
| haurien (hagueren) bandit |
Mode subjuntiu
Present
| bandeixi, bandesca / bandisca (val.), bandesqui (bal.) |
| bandeixis, bandesques / bandisques (val.), bandesquis (bal.) |
| bandeixi, bandesca / bandisca (val.), bandesqui (bal.) |
| bandim, bandiguem (bal.) |
| bandiu, bandigueu (bal.) |
| bandeixin, bandesquen / bandisquen (val.), bandesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) bandit |
| hagis (hages) bandit |
| hagi (haja) bandit |
| hàgim (hàgem) bandit |
| hàgiu (hàgeu) bandit |
| hagin (hagen) bandit |
Imperfet
| bandís, bandira (val.) |
| bandissis, bandires (val.), bandisses |
| bandís, bandira (val.) |
| bandíssim, bandírem (val.), bandíssem |
| bandíssiu, bandíreu (val.), bandísseu |
| bandissin, bandiren (val.), bandissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) bandit |
| haguessis (hagueres) bandit |
| hagués (haguera) bandit |
| haguéssim (haguérem) bandit |
| haguéssiu (haguéreu) bandit |
| haguessin (hagueren) bandit |
Mode imperatiu
Present
| bandeix, bandix (val.) |
| bandeixi, bandesca / bandisca (val.), bandesqui (bal.) |
| bandim, bandiguem (bal.) |
| bandiu |
| bandeixin, bandesquen / bandisquen (val.), bandesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | bandir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver bandit |
| Gerundi | bandint |
| Gerundi compost | havent bandit |
| Participi | bandit , bandida , bandits , bandides |
Definició
- bandejar
- Convocar algú per mitjà d’un ban.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017