aïrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| aïro (cent.), aïre (val.), aïr (bal.) |
| aïres |
| aïra |
| aïrem, aïram (bal.) |
| aïreu, aïrau (bal.) |
| aïren |
Perfet
| he aïrat |
| has aïrat |
| ha aïrat |
| hem aïrat |
| heu aïrat |
| han aïrat |
Imperfet
| aïrava |
| aïraves |
| aïrava |
| aïràvem |
| aïràveu |
| aïraven |
Plusquamperfet
| havia aïrat |
| havies aïrat |
| havia aïrat |
| havíem aïrat |
| havíeu aïrat |
| havien aïrat |
Passat simple
| aïrí |
| aïrares |
| aïrà |
| aïràrem |
| aïràreu |
| aïraren |
Passat perifràstic
| vaig aïrar |
| vas (vares) aïrar |
| va aïrar |
| vam (vàrem) aïrar |
| vau (vàreu) aïrar |
| van (varen) aïrar |
Passat anterior
| haguí aïrat |
| hagueres aïrat |
| hagué aïrat |
| haguérem aïrat |
| haguéreu aïrat |
| hagueren aïrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver aïrat |
| vas haver aïrat |
| va haver aïrat |
| vam haver aïrat |
| vau haver aïrat |
| van haver aïrat |
Futur
| aïraré |
| aïraràs |
| aïrarà |
| aïrarem |
| aïrareu |
| aïraran |
Futur perfet
| hauré aïrat |
| hauràs aïrat |
| haurà aïrat |
| haurem aïrat |
| haureu aïrat |
| hauran aïrat |
Condicional
| aïraria |
| aïraries |
| aïraria |
| aïraríem |
| aïraríeu |
| aïrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) aïrat |
| hauries (hagueres) aïrat |
| hauria (haguera) aïrat |
| hauríem (haguérem) aïrat |
| hauríeu (haguéreu) aïrat |
| haurien (hagueren) aïrat |
Mode subjuntiu
Present
| aïri, aïre (val.) |
| aïris, aïres (val.) |
| aïri, aïre (val.) |
| aïrem |
| aïreu |
| aïrin, aïren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) aïrat |
| hagis (hages) aïrat |
| hagi (haja) aïrat |
| hàgim (hàgem) aïrat |
| hàgiu (hàgeu) aïrat |
| hagin (hagen) aïrat |
Imperfet
| aïrés, aïrara (val.), aïràs (val., bal.) |
| aïressis, aïrares (val.), aïrassis (bal.), aïresses, aïrasses (val., bal.) |
| aïrés, aïrara (val.), aïràs (val., bal.) |
| aïréssim, aïràrem (val.), aïràssim (bal.), aïréssem, aïràssem (val., bal.) |
| aïréssiu, aïràreu (val.), aïràssiu (bal.), aïrésseu, aïràsseu (val., bal.) |
| aïressin, aïraren (val.), aïrassin (bal.), aïressen, aïrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) aïrat |
| haguessis (hagueres) aïrat |
| hagués (haguera) aïrat |
| haguéssim (haguérem) aïrat |
| haguéssiu (haguéreu) aïrat |
| haguessin (hagueren) aïrat |
Mode imperatiu
Present
| aïra |
| aïri, aïre (val.) |
| aïrem |
| aïreu, aïrau (bal.) |
| aïrin, aïren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | aïrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver aïrat |
| Gerundi | aïrant |
| Gerundi compost | havent aïrat |
| Participi | aïrat , aïrada , aïrats , aïrades |
Definició
- Indignar, provocar ira.
- Enfadar-se, indignar-se.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017