avenir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| avinc, avenc (bal.) |
| avens |
| avé |
| avenim |
| aveniu |
| avenen |
Perfet
| he avingut, he avengut (bal.) |
| has avingut, has avengut (bal.) |
| ha avingut, ha avengut (bal.) |
| hem avingut, hem avengut (bal.) |
| heu avingut, heu avengut (bal.) |
| han avingut, han avengut (bal.) |
Imperfet
| avenia |
| avenies |
| avenia |
| aveníem |
| aveníeu |
| avenien |
Plusquamperfet
| havia avingut, havia avengut (bal.) |
| havies avingut, havies avengut (bal.) |
| havia avingut, havia avengut (bal.) |
| havíem avingut, havíem avengut (bal.) |
| havíeu avingut, havíeu avengut (bal.) |
| havien avingut, havien avengut (bal.) |
Passat simple
| avinguí, avenguí (bal.) |
| avingueres, avengueres (bal.) |
| avingué, avengué (bal.) |
| avinguérem, avenguérem (bal.) |
| avinguéreu, avenguéreu (bal.) |
| avingueren, avengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig avenir / avindre |
| vas (vares) avenir / avindre |
| va avenir / avindre |
| vam (vàrem) avenir / avindre |
| vau (vàreu) avenir / avindre |
| van (varen) avenir / avindre |
Passat anterior
| haguí avingut, haguí avengut (bal.) |
| hagueres avingut, hagueres avengut (bal.) |
| hagué avingut, hagué avengut (bal.) |
| haguérem avingut, haguérem avengut (bal.) |
| haguéreu avingut, haguéreu avengut (bal.) |
| hagueren avingut, hagueren avengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver avingut, vaig haver avengut (bal.) |
| vas haver avingut, vas haver avengut (bal.) |
| va haver avingut, va haver avengut (bal.) |
| vam haver avingut, vam haver avengut (bal.) |
| vau haver avingut, vau haver avengut (bal.) |
| van haver avingut, van haver avengut (bal.) |
Futur
| avindré, avendré (bal.) |
| avindràs, avendràs (bal.) |
| avindrà, avendrà (bal.) |
| avindrem, avendrem (bal.) |
| avindreu, avendreu (bal.) |
| avindran, avendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré avingut, hauré avengut (bal.) |
| hauràs avingut, hauràs avengut (bal.) |
| haurà avingut, haurà avengut (bal.) |
| haurem avingut, haurem avengut (bal.) |
| haureu avingut, haureu avengut (bal.) |
| hauran avingut, hauran avengut (bal.) |
Condicional
| avindria, avendria (bal.) |
| avindries, avendries (bal.) |
| avindria, avendria (bal.) |
| avindríem, avendríem (bal.) |
| avindríeu, avendríeu (bal.) |
| avindrien, avendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) avingut, hauria (haguera) avengut (bal.) |
| hauries (hagueres) avingut, hauries (hagueres) avengut (bal.) |
| hauria (haguera) avingut, hauria (haguera) avengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) avingut, hauríem (haguérem) avengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) avingut, hauríeu (haguéreu) avengut (bal.) |
| haurien (hagueren) avingut, haurien (hagueren) avengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| avingui, avinga (val.), avengui (bal.) |
| avinguis, avingues (val.), avenguis (bal.) |
| avingui, avinga (val.), avengui (bal.) |
| avinguem, avenguem (bal.) |
| avingueu, avengueu (bal.) |
| avinguin, avinguen (val.), avenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) avingut, hagi (haja) avengut (bal.) |
| hagis (hages) avingut, hagis (hages) avengut (bal.) |
| hagi (haja) avingut, hagi (haja) avengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) avingut, hàgim (hàgem) avengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) avingut, hàgiu (hàgeu) avengut (bal.) |
| hagin (hagen) avingut, hagin (hagen) avengut (bal.) |
Imperfet
| avingués, avinguera (val.), avengués (bal.) |
| avinguessis, avingueres (val.), avinguesses, avenguessis (bal.) |
| avingués, avinguera (val.), avengués (bal.) |
| avinguéssim, avinguérem (val.), avinguéssem, avenguéssim (bal.) |
| avinguéssiu, avinguéreu (val.), avinguésseu, avenguéssiu (bal.) |
| avinguessin, avingueren (val.), avinguessen, avenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) avingut, hagués (haguera) avengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) avingut, haguessis (hagueres) avengut (bal.) |
| hagués (haguera) avingut, hagués (haguera) avengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) avingut, haguéssim (haguérem) avengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) avingut, haguéssiu (haguéreu) avengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) avingut, haguessin (hagueren) avengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| avén, avín (val.) |
| avingui, avinga (val.), avengui (bal.) |
| avinguem, avenguem (bal.) |
| aveniu |
| avinguin, avinguen (val.), avenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | avenir / avindre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver avingut, haver avengut (bal.) |
| Gerundi | avenint |
| Gerundi compost | havent avingut, havent avengut (bal.) |
| Participi | avingut, avengut (bal.) , avinguda, avenguda (bal.) , avinguts, avenguts (bal.) , avingudes, avengudes (bal.) |
Definició
- Fer posar d’acord.
- Posar-se d’acord, deixar de discrepar.
- Mantenir una bona relació, entendre’s, coincidir.
- Els dos germans s’avenen molt, tot i ser diferents.
- Conformar-se.
- S’avenen a qualsevol cosa.
- Acceptar quelcom, conformar-s’hi.
- No me’n puc avenir de què en Manel s'hagi mort
- Adaptar-se, harmonitzar.
- Aquests colors no s’avenen.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017