Conjugació en català del verb «autoanomenar-se»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

autoanomenar-se

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals

Mode indicatiu

Present
autoanomeno (cent.), autoanomene (val.), autoanomèn (bal.)
autoanomenes
autoanomena
autoanomenem, autoanomenam (bal.)
autoanomeneu, autoanomenau (bal.)
autoanomenen
Perfet
he autoanomenat
has autoanomenat
ha autoanomenat
hem autoanomenat
heu autoanomenat
han autoanomenat
Imperfet
autoanomenava
autoanomenaves
autoanomenava
autoanomenàvem
autoanomenàveu
autoanomenaven
Plusquamperfet
havia autoanomenat
havies autoanomenat
havia autoanomenat
havíem autoanomenat
havíeu autoanomenat
havien autoanomenat
Passat simple
autoanomení
autoanomenares
autoanomenà
autoanomenàrem
autoanomenàreu
autoanomenaren
Passat perifràstic
vaig autoanomenar
vas (vares) autoanomenar
va autoanomenar
vam (vàrem) autoanomenar
vau (vàreu) autoanomenar
van (varen) autoanomenar
Passat anterior
haguí autoanomenat
hagueres autoanomenat
hagué autoanomenat
haguérem autoanomenat
haguéreu autoanomenat
hagueren autoanomenat
Passat anterior perifràstic
vaig haver autoanomenat
vas haver autoanomenat
va haver autoanomenat
vam haver autoanomenat
vau haver autoanomenat
van haver autoanomenat
Futur
autoanomenaré
autoanomenaràs
autoanomenarà
autoanomenarem
autoanomenareu
autoanomenaran
Futur perfet
hauré autoanomenat
hauràs autoanomenat
haurà autoanomenat
haurem autoanomenat
haureu autoanomenat
hauran autoanomenat
Condicional
autoanomenaria
autoanomenaries
autoanomenaria
autoanomenaríem
autoanomenaríeu
autoanomenarien
Condicional perfet
hauria (haguera) autoanomenat
hauries (hagueres) autoanomenat
hauria (haguera) autoanomenat
hauríem (haguérem) autoanomenat
hauríeu (haguéreu) autoanomenat
haurien (hagueren) autoanomenat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
autoanomeni, autoanomene (val.)
autoanomenis, autoanomenes (val.)
autoanomeni, autoanomene (val.)
autoanomenem
autoanomeneu
autoanomenin, autoanomenen (val.)
Perfet
hagi (haja) autoanomenat
hagis (hages) autoanomenat
hagi (haja) autoanomenat
hàgim (hàgem) autoanomenat
hàgiu (hàgeu) autoanomenat
hagin (hagen) autoanomenat
Imperfet
autoanomenés, autoanomenara (val.), autoanomenàs (val., bal.)
autoanomenessis, autoanomenares (val.), autoanomenassis (bal.), autoanomenesses, autoanomenasses (val., bal.)
autoanomenés, autoanomenara (val.), autoanomenàs (val., bal.)
autoanomenéssim, autoanomenàrem (val.), autoanomenàssim (bal.), autoanomenéssem, autoanomenàssem (val., bal.)
autoanomenéssiu, autoanomenàreu (val.), autoanomenàssiu (bal.), autoanomenésseu, autoanomenàsseu (val., bal.)
autoanomenessin, autoanomenaren (val.), autoanomenassin (bal.), autoanomenessen, autoanomenassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) autoanomenat
haguessis (hagueres) autoanomenat
hagués (haguera) autoanomenat
haguéssim (haguérem) autoanomenat
haguéssiu (haguéreu) autoanomenat
haguessin (hagueren) autoanomenat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
autoanomena
autoanomeni, autoanomene (val.)
autoanomenem
autoanomeneu, autoanomenau (bal.)
autoanomenin, autoanomenen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu autoanomenar-se
Infinitiu compost haver autoanomenat
Gerundi autoanomenant
Gerundi compost havent autoanomenat
Participi autoanomenat , autoanomenada , autoanomenats , autoanomenades

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.