atrevir-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| atreveixo (cent.), atrevesc (val., bal.), atrevisc (val.) |
| atreveixes, atrevixes (val.) |
| atreveix, atrevix (val.) |
| atrevim |
| atreviu |
| atreveixen, atrevixen (val.) |
Perfet
| he atrevit |
| has atrevit |
| ha atrevit |
| hem atrevit |
| heu atrevit |
| han atrevit |
Imperfet
| atrevia |
| atrevies |
| atrevia |
| atrevíem |
| atrevíeu |
| atrevien |
Plusquamperfet
| havia atrevit |
| havies atrevit |
| havia atrevit |
| havíem atrevit |
| havíeu atrevit |
| havien atrevit |
Passat simple
| atreví |
| atrevires |
| atreví |
| atrevírem |
| atrevíreu |
| atreviren |
Passat perifràstic
| vaig atrevir |
| vas (vares) atrevir |
| va atrevir |
| vam (vàrem) atrevir |
| vau (vàreu) atrevir |
| van (varen) atrevir |
Passat anterior
| haguí atrevit |
| hagueres atrevit |
| hagué atrevit |
| haguérem atrevit |
| haguéreu atrevit |
| hagueren atrevit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver atrevit |
| vas haver atrevit |
| va haver atrevit |
| vam haver atrevit |
| vau haver atrevit |
| van haver atrevit |
Futur
| atreviré |
| atreviràs |
| atrevirà |
| atrevirem |
| atrevireu |
| atreviran |
Futur perfet
| hauré atrevit |
| hauràs atrevit |
| haurà atrevit |
| haurem atrevit |
| haureu atrevit |
| hauran atrevit |
Condicional
| atreviria |
| atreviries |
| atreviria |
| atreviríem |
| atreviríeu |
| atrevirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) atrevit |
| hauries (hagueres) atrevit |
| hauria (haguera) atrevit |
| hauríem (haguérem) atrevit |
| hauríeu (haguéreu) atrevit |
| haurien (hagueren) atrevit |
Mode subjuntiu
Present
| atreveixi, atrevesca / atrevisca (val.), atrevesqui (bal.) |
| atreveixis, atrevesques / atrevisques (val.), atrevesquis (bal.) |
| atreveixi, atrevesca / atrevisca (val.), atrevesqui (bal.) |
| atrevim, atreviguem (bal.) |
| atreviu, atrevigueu (bal.) |
| atreveixin, atrevesquen / atrevisquen (val.), atrevesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) atrevit |
| hagis (hages) atrevit |
| hagi (haja) atrevit |
| hàgim (hàgem) atrevit |
| hàgiu (hàgeu) atrevit |
| hagin (hagen) atrevit |
Imperfet
| atrevís, atrevira (val.) |
| atrevissis, atrevires (val.), atrevisses |
| atrevís, atrevira (val.) |
| atrevíssim, atrevírem (val.), atrevíssem |
| atrevíssiu, atrevíreu (val.), atrevísseu |
| atrevissin, atreviren (val.), atrevissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) atrevit |
| haguessis (hagueres) atrevit |
| hagués (haguera) atrevit |
| haguéssim (haguérem) atrevit |
| haguéssiu (haguéreu) atrevit |
| haguessin (hagueren) atrevit |
Mode imperatiu
Present
| atreveix, atrevix (val.) |
| atreveixi, atrevesca / atrevisca (val.), atrevesqui (bal.) |
| atrevim, atreviguem (bal.) |
| atreviu |
| atreveixin, atrevesquen / atrevisquen (val.), atrevesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | atrevir-se |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver atrevit |
| Gerundi | atrevint |
| Gerundi compost | havent atrevit |
| Participi | atrevit , atrevida , atrevits , atrevides |
Definició
- gosar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017