atreure
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| atrac / atrec |
| atraus / atreus |
| atrau / atreu |
| atraiem, atraem (val.), atreim (bal.) |
| atraieu, atraeu (val.), atreis (bal.) |
| atrauen / atreuen |
Perfet
| he atret |
| has atret |
| ha atret |
| hem atret |
| heu atret |
| han atret |
Imperfet
| atreia |
| atreies |
| atreia |
| atrèiem / atréiem |
| atrèieu / atréieu |
| atreien |
Plusquamperfet
| havia atret |
| havies atret |
| havia atret |
| havíem atret |
| havíeu atret |
| havien atret |
Passat simple
| atraguí |
| atragueres |
| atragué |
| atraguérem |
| atraguéreu |
| atragueren |
Passat perifràstic
| vaig atraure / atreure |
| vas (vares) atraure / atreure |
| va atraure / atreure |
| vam (vàrem) atraure / atreure |
| vau (vàreu) atraure / atreure |
| van (varen) atraure / atreure |
Passat anterior
| haguí atret |
| hagueres atret |
| hagué atret |
| haguérem atret |
| haguéreu atret |
| hagueren atret |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver atret |
| vas haver atret |
| va haver atret |
| vam haver atret |
| vau haver atret |
| van haver atret |
Futur
| atrauré |
| atrauràs |
| atraurà |
| atraurem |
| atraureu |
| atrauran |
Futur perfet
| hauré atret |
| hauràs atret |
| haurà atret |
| haurem atret |
| haureu atret |
| hauran atret |
Condicional
| atrauria |
| atrauries |
| atrauria |
| atrauríem |
| atrauríeu |
| atraurien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) atret |
| hauries (hagueres) atret |
| hauria (haguera) atret |
| hauríem (haguérem) atret |
| hauríeu (haguéreu) atret |
| haurien (hagueren) atret |
Mode subjuntiu
Present
| atragui / atregui, atraga / atrega (val.) |
| atraguis / atreguis, atragues / atregues (val.) |
| atragui / atregui, atraga / atrega (val.) |
| atraguem |
| atragueu |
| atraguin / atreguin, atraguen / atreguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) atret |
| hagis (hages) atret |
| hagi (haja) atret |
| hàgim (hàgem) atret |
| hàgiu (hàgeu) atret |
| hagin (hagen) atret |
Imperfet
| atragués, atraguera (val.) |
| atraguessis, atragueres (val.), atraguesses |
| atragués, atraguera (val.) |
| atraguéssim, atraguérem (val.), atraguéssem |
| atraguéssiu, atraguéreu (val.), atraguésseu |
| atraguessin, atragueren (val.), atraguessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) atret |
| haguessis (hagueres) atret |
| hagués (haguera) atret |
| haguéssim (haguérem) atret |
| haguéssiu (haguéreu) atret |
| haguessin (hagueren) atret |
Mode imperatiu
Present
| atrau / atreu |
| atragui / atregui, atraga / atrega (val.) |
| atraguem |
| atraieu, atraeu (val.), atreis (bal.) |
| atraguin / atreguin, atraguen / atreguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | atraure / atreure |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver atret |
| Gerundi | atraient, atraent (val.) |
| Gerundi compost | havent atret |
| Participi | atret , atreta , atrets , atretes |
Definició
- Exercir un influx un objecte envers un altre.
- Els imants atreuen el ferro.
- Tenir una persona un do natural per agradar altres i fer que desitgin la seva companyia.
- Sentir-se molt interessat per alguna cosa.
- L'aprenentatge de l'enginyeria l'atreu fins a oblidar-se de tot.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017