atracallar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| atracallo (cent.), atracalle (val.), atracall (bal.) |
| atracalles |
| atracalla |
| atracallem, atracallam (bal.) |
| atracalleu, atracallau (bal.) |
| atracallen |
Perfet
| he atracallat |
| has atracallat |
| ha atracallat |
| hem atracallat |
| heu atracallat |
| han atracallat |
Imperfet
| atracallava |
| atracallaves |
| atracallava |
| atracallàvem |
| atracallàveu |
| atracallaven |
Plusquamperfet
| havia atracallat |
| havies atracallat |
| havia atracallat |
| havíem atracallat |
| havíeu atracallat |
| havien atracallat |
Passat simple
| atracallí |
| atracallares |
| atracallà |
| atracallàrem |
| atracallàreu |
| atracallaren |
Passat perifràstic
| vaig atracallar |
| vas (vares) atracallar |
| va atracallar |
| vam (vàrem) atracallar |
| vau (vàreu) atracallar |
| van (varen) atracallar |
Passat anterior
| haguí atracallat |
| hagueres atracallat |
| hagué atracallat |
| haguérem atracallat |
| haguéreu atracallat |
| hagueren atracallat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver atracallat |
| vas haver atracallat |
| va haver atracallat |
| vam haver atracallat |
| vau haver atracallat |
| van haver atracallat |
Futur
| atracallaré |
| atracallaràs |
| atracallarà |
| atracallarem |
| atracallareu |
| atracallaran |
Futur perfet
| hauré atracallat |
| hauràs atracallat |
| haurà atracallat |
| haurem atracallat |
| haureu atracallat |
| hauran atracallat |
Condicional
| atracallaria |
| atracallaries |
| atracallaria |
| atracallaríem |
| atracallaríeu |
| atracallarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) atracallat |
| hauries (hagueres) atracallat |
| hauria (haguera) atracallat |
| hauríem (haguérem) atracallat |
| hauríeu (haguéreu) atracallat |
| haurien (hagueren) atracallat |
Mode subjuntiu
Present
| atracalli, atracalle (val.) |
| atracallis, atracalles (val.) |
| atracalli, atracalle (val.) |
| atracallem |
| atracalleu |
| atracallin, atracallen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) atracallat |
| hagis (hages) atracallat |
| hagi (haja) atracallat |
| hàgim (hàgem) atracallat |
| hàgiu (hàgeu) atracallat |
| hagin (hagen) atracallat |
Imperfet
| atracallés, atracallara (val.), atracallàs (val., bal.) |
| atracallessis, atracallares (val.), atracallassis (bal.), atracallesses, atracallasses (val., bal.) |
| atracallés, atracallara (val.), atracallàs (val., bal.) |
| atracalléssim, atracallàrem (val.), atracallàssim (bal.), atracalléssem, atracallàssem (val., bal.) |
| atracalléssiu, atracallàreu (val.), atracallàssiu (bal.), atracallésseu, atracallàsseu (val., bal.) |
| atracallessin, atracallaren (val.), atracallassin (bal.), atracallessen, atracallassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) atracallat |
| haguessis (hagueres) atracallat |
| hagués (haguera) atracallat |
| haguéssim (haguérem) atracallat |
| haguéssiu (haguéreu) atracallat |
| haguessin (hagueren) atracallat |
Mode imperatiu
Present
| atracalla |
| atracalli, atracalle (val.) |
| atracallem |
| atracalleu, atracallau (bal.) |
| atracallin, atracallen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | atracallar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver atracallat |
| Gerundi | atracallant |
| Gerundi compost | havent atracallat |
| Participi | atracallat , atracallada , atracallats , atracallades |
Definició
- Ofendre algú amb paraules sense donar opció a rèplica.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017