atorgar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| atorgo (cent.), atorgue (val.), atorg (bal.) |
| atorgues |
| atorga |
| atorguem, atorgam (bal.) |
| atorgueu, atorgau (bal.) |
| atorguen |
Perfet
| he atorgat |
| has atorgat |
| ha atorgat |
| hem atorgat |
| heu atorgat |
| han atorgat |
Imperfet
| atorgava |
| atorgaves |
| atorgava |
| atorgàvem |
| atorgàveu |
| atorgaven |
Plusquamperfet
| havia atorgat |
| havies atorgat |
| havia atorgat |
| havíem atorgat |
| havíeu atorgat |
| havien atorgat |
Passat simple
| atorguí |
| atorgares |
| atorgà |
| atorgàrem |
| atorgàreu |
| atorgaren |
Passat perifràstic
| vaig atorgar |
| vas (vares) atorgar |
| va atorgar |
| vam (vàrem) atorgar |
| vau (vàreu) atorgar |
| van (varen) atorgar |
Passat anterior
| haguí atorgat |
| hagueres atorgat |
| hagué atorgat |
| haguérem atorgat |
| haguéreu atorgat |
| hagueren atorgat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver atorgat |
| vas haver atorgat |
| va haver atorgat |
| vam haver atorgat |
| vau haver atorgat |
| van haver atorgat |
Futur
| atorgaré |
| atorgaràs |
| atorgarà |
| atorgarem |
| atorgareu |
| atorgaran |
Futur perfet
| hauré atorgat |
| hauràs atorgat |
| haurà atorgat |
| haurem atorgat |
| haureu atorgat |
| hauran atorgat |
Condicional
| atorgaria |
| atorgaries |
| atorgaria |
| atorgaríem |
| atorgaríeu |
| atorgarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) atorgat |
| hauries (hagueres) atorgat |
| hauria (haguera) atorgat |
| hauríem (haguérem) atorgat |
| hauríeu (haguéreu) atorgat |
| haurien (hagueren) atorgat |
Mode subjuntiu
Present
| atorgui, atorgue (val.) |
| atorguis, atorgues (val.) |
| atorgui, atorgue (val.) |
| atorguem |
| atorgueu |
| atorguin, atorguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) atorgat |
| hagis (hages) atorgat |
| hagi (haja) atorgat |
| hàgim (hàgem) atorgat |
| hàgiu (hàgeu) atorgat |
| hagin (hagen) atorgat |
Imperfet
| atorgués, atorgara (val.), atorgàs (val., bal.) |
| atorguessis, atorgares (val.), atorgassis (bal.), atorguesses, atorgasses (val., bal.) |
| atorgués, atorgara (val.), atorgàs (val., bal.) |
| atorguéssim, atorgàrem (val.), atorgàssim (bal.), atorguéssem, atorgàssem (val., bal.) |
| atorguéssiu, atorgàreu (val.), atorgàssiu (bal.), atorguésseu, atorgàsseu (val., bal.) |
| atorguessin, atorgaren (val.), atorgassin (bal.), atorguessen, atorgassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) atorgat |
| haguessis (hagueres) atorgat |
| hagués (haguera) atorgat |
| haguéssim (haguérem) atorgat |
| haguéssiu (haguéreu) atorgat |
| haguessin (hagueren) atorgat |
Mode imperatiu
Present
| atorga |
| atorgui, atorgue (val.) |
| atorguem |
| atorgueu, atorgau (bal.) |
| atorguin, atorguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | atorgar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver atorgat |
| Gerundi | atorgant |
| Gerundi compost | havent atorgat |
| Participi | atorgat , atorgada , atorgats , atorgades |
Definició
- Concedir una cosa que es demana.
- Reconèixer que algú té la raó.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017