atonir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| atoneixo (cent.), atonesc (val., bal.), atonisc (val.) |
| atoneixes, atonixes (val.) |
| atoneix, atonix (val.) |
| atonim |
| atoniu |
| atoneixen, atonixen (val.) |
Perfet
| he atonit |
| has atonit |
| ha atonit |
| hem atonit |
| heu atonit |
| han atonit |
Imperfet
| atonia |
| atonies |
| atonia |
| atoníem |
| atoníeu |
| atonien |
Plusquamperfet
| havia atonit |
| havies atonit |
| havia atonit |
| havíem atonit |
| havíeu atonit |
| havien atonit |
Passat simple
| atoní |
| atonires |
| atoní |
| atonírem |
| atoníreu |
| atoniren |
Passat perifràstic
| vaig atonir |
| vas (vares) atonir |
| va atonir |
| vam (vàrem) atonir |
| vau (vàreu) atonir |
| van (varen) atonir |
Passat anterior
| haguí atonit |
| hagueres atonit |
| hagué atonit |
| haguérem atonit |
| haguéreu atonit |
| hagueren atonit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver atonit |
| vas haver atonit |
| va haver atonit |
| vam haver atonit |
| vau haver atonit |
| van haver atonit |
Futur
| atoniré |
| atoniràs |
| atonirà |
| atonirem |
| atonireu |
| atoniran |
Futur perfet
| hauré atonit |
| hauràs atonit |
| haurà atonit |
| haurem atonit |
| haureu atonit |
| hauran atonit |
Condicional
| atoniria |
| atoniries |
| atoniria |
| atoniríem |
| atoniríeu |
| atonirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) atonit |
| hauries (hagueres) atonit |
| hauria (haguera) atonit |
| hauríem (haguérem) atonit |
| hauríeu (haguéreu) atonit |
| haurien (hagueren) atonit |
Mode subjuntiu
Present
| atoneixi, atonesca / atonisca (val.), atonesqui (bal.) |
| atoneixis, atonesques / atonisques (val.), atonesquis (bal.) |
| atoneixi, atonesca / atonisca (val.), atonesqui (bal.) |
| atonim, atoniguem (bal.) |
| atoniu, atonigueu (bal.) |
| atoneixin, atonesquen / atonisquen (val.), atonesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) atonit |
| hagis (hages) atonit |
| hagi (haja) atonit |
| hàgim (hàgem) atonit |
| hàgiu (hàgeu) atonit |
| hagin (hagen) atonit |
Imperfet
| atonís, atonira (val.) |
| atonissis, atonires (val.), atonisses |
| atonís, atonira (val.) |
| atoníssim, atonírem (val.), atoníssem |
| atoníssiu, atoníreu (val.), atonísseu |
| atonissin, atoniren (val.), atonissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) atonit |
| haguessis (hagueres) atonit |
| hagués (haguera) atonit |
| haguéssim (haguérem) atonit |
| haguéssiu (haguéreu) atonit |
| haguessin (hagueren) atonit |
Mode imperatiu
Present
| atoneix, atonix (val.) |
| atoneixi, atonesca / atonisca (val.), atonesqui (bal.) |
| atonim, atoniguem (bal.) |
| atoniu |
| atoneixin, atonesquen / atonisquen (val.), atonesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | atonir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver atonit |
| Gerundi | atonint |
| Gerundi compost | havent atonit |
| Participi | atonit , atonida , atonits , atonides |
Definició
- esbalair
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017