atenir-se
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| atinc, atenc (bal.) |
| atens |
| até |
| atenim |
| ateniu |
| atenen |
Perfet
| he atingut, he atengut (bal.) |
| has atingut, has atengut (bal.) |
| ha atingut, ha atengut (bal.) |
| hem atingut, hem atengut (bal.) |
| heu atingut, heu atengut (bal.) |
| han atingut, han atengut (bal.) |
Imperfet
| atenia |
| atenies |
| atenia |
| ateníem |
| ateníeu |
| atenien |
Plusquamperfet
| havia atingut, havia atengut (bal.) |
| havies atingut, havies atengut (bal.) |
| havia atingut, havia atengut (bal.) |
| havíem atingut, havíem atengut (bal.) |
| havíeu atingut, havíeu atengut (bal.) |
| havien atingut, havien atengut (bal.) |
Passat simple
| atinguí, atenguí (bal.) |
| atingueres, atengueres (bal.) |
| atingué, atengué (bal.) |
| atinguérem, atenguérem (bal.) |
| atinguéreu, atenguéreu (bal.) |
| atingueren, atengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig atenir / atindre |
| vas (vares) atenir / atindre |
| va atenir / atindre |
| vam (vàrem) atenir / atindre |
| vau (vàreu) atenir / atindre |
| van (varen) atenir / atindre |
Passat anterior
| haguí atingut, haguí atengut (bal.) |
| hagueres atingut, hagueres atengut (bal.) |
| hagué atingut, hagué atengut (bal.) |
| haguérem atingut, haguérem atengut (bal.) |
| haguéreu atingut, haguéreu atengut (bal.) |
| hagueren atingut, hagueren atengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver atingut, vaig haver atengut (bal.) |
| vas haver atingut, vas haver atengut (bal.) |
| va haver atingut, va haver atengut (bal.) |
| vam haver atingut, vam haver atengut (bal.) |
| vau haver atingut, vau haver atengut (bal.) |
| van haver atingut, van haver atengut (bal.) |
Futur
| atindré, atendré (bal.) |
| atindràs, atendràs (bal.) |
| atindrà, atendrà (bal.) |
| atindrem, atendrem (bal.) |
| atindreu, atendreu (bal.) |
| atindran, atendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré atingut, hauré atengut (bal.) |
| hauràs atingut, hauràs atengut (bal.) |
| haurà atingut, haurà atengut (bal.) |
| haurem atingut, haurem atengut (bal.) |
| haureu atingut, haureu atengut (bal.) |
| hauran atingut, hauran atengut (bal.) |
Condicional
| atindria, atendria (bal.) |
| atindries, atendries (bal.) |
| atindria, atendria (bal.) |
| atindríem, atendríem (bal.) |
| atindríeu, atendríeu (bal.) |
| atindrien, atendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) atingut, hauria (haguera) atengut (bal.) |
| hauries (hagueres) atingut, hauries (hagueres) atengut (bal.) |
| hauria (haguera) atingut, hauria (haguera) atengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) atingut, hauríem (haguérem) atengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) atingut, hauríeu (haguéreu) atengut (bal.) |
| haurien (hagueren) atingut, haurien (hagueren) atengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| atingui, atinga (val.), atengui (bal.) |
| atinguis, atingues (val.), atenguis (bal.) |
| atingui, atinga (val.), atengui (bal.) |
| atinguem, atenguem (bal.) |
| atingueu, atengueu (bal.) |
| atinguin, atinguen (val.), atenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) atingut, hagi (haja) atengut (bal.) |
| hagis (hages) atingut, hagis (hages) atengut (bal.) |
| hagi (haja) atingut, hagi (haja) atengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) atingut, hàgim (hàgem) atengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) atingut, hàgiu (hàgeu) atengut (bal.) |
| hagin (hagen) atingut, hagin (hagen) atengut (bal.) |
Imperfet
| atingués, atinguera (val.), atengués (bal.) |
| atinguessis, atingueres (val.), atinguesses, atenguessis (bal.) |
| atingués, atinguera (val.), atengués (bal.) |
| atinguéssim, atinguérem (val.), atinguéssem, atenguéssim (bal.) |
| atinguéssiu, atinguéreu (val.), atinguésseu, atenguéssiu (bal.) |
| atinguessin, atingueren (val.), atinguessen, atenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) atingut, hagués (haguera) atengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) atingut, haguessis (hagueres) atengut (bal.) |
| hagués (haguera) atingut, hagués (haguera) atengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) atingut, haguéssim (haguérem) atengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) atingut, haguéssiu (haguéreu) atengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) atingut, haguessin (hagueren) atengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| atingues / até / atén, atín (val.) |
| atingui, atinga (val.), atengui (bal.) |
| atinguem, atenguem (bal.) |
| ateniu, atingueu |
| atinguin, atinguen (val.), atenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | atenir-se / atindre's |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver atingut, haver atengut (bal.) |
| Gerundi | atenint |
| Gerundi compost | havent atingut, havent atengut (bal.) |
| Participi | atingut, atengut (bal.) , atinguda, atenguda (bal.) , atinguts, atenguts (bal.) , atingudes, atengudes (bal.) |
Definició
- Mantenir-se ferm amb la paraula donada.
- Acceptar les conseqüències de mantenir-se ferm, encara que canviïn les circumstàncies.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017